Yamatai

ym-box-296

+ prachtig kleurrijk materiaal, DoW-kwaliteit
+ dit spel is duidelijk van dezelfde hand als “Five tribes”, wat in mijn ogen zeker positief is
+ de eindscores liggen erg dicht bij elkaar
+ je hebt erg veel keuzes, de vloottegel, waar de boten plaatsen, bouwen of fiches nemen, …
+ de veranderlijke speelvolgorde (met nummer vloottegel) is tof gevonden, maar herbergt ook een negatief punt (zie onder)
+ je moet je zetten goed overdenken, zodat je niet te veel weggeeft aan de medespelers

– prachtig kleurrijk materiaal, dat in mijn ogen soms te bont wordt en niet altijd even duidelijk (vooral verschil tussen zwart en bruin is niet altijd duidelijk op het bord en de tegels)
– misschien lijkt dit spel wel te hard op “Five tribes” en dan prefereer je misschien de oudere titel boven deze
– dit spel kan erg snel AP tot gevolg hebben, je moet soms lang wachten op je beurt
– de veranderlijke speelvolgorde zorgt ervoor dat je misschien vier of zes beurten moet wachten tot je terug aan de beurt bent

Conclusie : Ik weet het niet zo goed met deze “Yamataï”. Je merkt overduidelijk het spelverloop dat je in Five tribes ook terugvond, maar deze titel speelt toch een heel stuk stroever. Misschien betert dit met meerdere sessies, maar ik had op dit spel gewoon veel minder zicht dan op Five tribes. Ik begrijp nu ook de mening van sommigen die dit gevoel al hadden bij Five tribes. Voor mij was niet altijd duidelijk waar ikzelf echt naartoe wilde, je ziet hier en daar opportuniteiten, maar kan weinig plannen op langere termijn. Je moet proberen om in je eigen beurt zoveel mogelijk te benutten, want tegen je volgende beurt kan het bord er gans anders uitzien. Je scoort bovendien geen overvloed aan punten. De specialisten die je inhuurt bijvoorbeeld lijken op het eerste zicht misschien sterk, maar als je ze één of twee keer in het spel kan gebruiken, dan heb je volgens mij goed gespeeld. Daarnaast leveren ze bijzonder weinig extra op. De speciale gebouwen zetten is ook zo’n dubbel gevoel, ze leveren apart veel punten op (toch meer dan basisgebouwen), maar je scoort er geen extra punten mee, dus een goed geplaatst eigen gebouw kan zomaar evenveel waard worden en bijna geen inspanningen kosten qua grondstoffen (bootjes). Het meest frustrerende is dat je in je beurt moet kiezen tussen het nemen van fiches OF het bouwen. Uiteraard wil je graag beiden combineren, maar dit is natuurlijk de bedoeling van het spel. In mijn ogen is dit spel toch een stuk nauwer dan z’n voorganger en ik heb persoonlijk graag wat meer vrijheid. De strijd zal hier ongetwijfeld spannender zijn tot het einde, maar ik heb niet echt het gevoel dat ik het verschil aan het maken ben tijdens het spel. Iedereen kiest de, op dat moment, beste keuze en scoort er maximaal uit. Wie aan het einde het meeste punten heeft, heeft die het beste gespeeld of zat het hem gewoon het beste mee? (en ja, ik zeg dit vooral omdat ik zelf het spel won) Ik gooi dit spel graag snel terug op tafel en hoop dan mijn mening ietwat te herzien, al was het maar omdat het spel er fantastisch uitziet.

Titel : Yamatai
Auteur : Bruno Cathala
Uitgeverij : Days of Wonder

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s