Manhattan

pic3573055_md

+ een titel die na bijna 20 jaar terug op de markt komt, daar moet toch iets inzitten
+ een fraai nieuw jasje heeft het zeker gekregen
+ de spelregels zijn kort en eenvoudig, maar de mogelijkheden enorm
+ de scores liggen belachelijk dicht op elkaar
+ het concept dat je zitplaats rond de tafel bepaald hoe je een speelkaart moet interpreteren is een tof gegeven dat niet veel spellen hanteren
+ je kan op drie manieren punten scoren en gaat telkens opportuniteiten moeten zien om het verschil te kunnen maken
+ het spel hanteert het principe waarbij spelers “elkaar in evenwicht” proberen te houden op een leuke manier, je gaat elkaar pesten en de loef afsteken, maar je gaat je pestgedrag normaal wel verdelen over alle spelers. Bovendien zal je uitdelen maar ook regelmatig moeten incasseren.

– de Mandoo-verie komt enkel met de regels in het Taiwanees, niet onmiddellijk ons sterkte punt
– de scores liggen belachelijk dicht bij elkaar, hoe kun je eigenlijk winnen, heb je het zelf wel in de hand
– met minder dan 4 spelers blijven nog steeds alle velden open, zodat je elkaar deels uit de weg kan gaan, iedereen heeft er z’n voor- en nadelen bij, maar het maakt het alleszins minder confronterend
– de doorzichtige, kleurrijke torens zijn mooi, maar minder overzichtelijk qua niveaus dan de originele
– het is en blijft een beetje een tactiek om op de leider te bashen, het is logisch dat je deze meer blokkeert, en dan zou de derde hond wel eens met het been kunnen gaan lopen
– eigenlijk is er aan het origineel niets, maar dan ook niets, veranderd. Ik had eigenlijk wel enigszins verwacht dat er een aantal extra modules zouden worden toegevoegd (zoals extra scoringsmanieren, speciale kaarten, extra bouwregels, …)

Conclusie : Manhattan ziet na al die jaren terug het levenslicht, maar nu in een nieuw jasje. Onmiddellijk is dit het sterkste en zwakste punt tegelijk. Het ziet er moderner en hipper uit, maar er is intrinsiek niets veranderd aan het spel. Dit geeft aan dat het gaat om een sterk, degelijk en solide spel dat weinig aan de verbeelding overlaat, maar is in mijn ogen ook een gemiste kans. Men had op z’n minst het spel kunnen voorzien van enkele varianten die het spel iets “ruimer” zouden maken, die ook een toevoeging zouden zijn voor de spelers die het origineel nog in hun kast hebben staan. Het spel herbergt nog steeds dat strakke, degelijke ontwerp dat de grote spelauteurs kenmerkt (niemand minder dan de man achter Puerto Rico is de geestelijke vader van dit spel). Een spel met een beperkt aantal spelregels, met een maximum aan mogelijkheden en speelplezier, ’t lijkt wel wat Kniziaans. Over een eventuele aanschaf mag je toch nog even nadenken, ondanks het mooie uiterlijk schuilt een toch eerder gedateerd spel (zonder hier eigenlijk afbreuk aan te doen), dat in deze tijden van “kwaliteitsspellen in overvloed” een beetje zal verdwijnen en verbleken … ondanks de erg felle kleuren die werden gebruikt.

Titel : Manhattan
Auteur : Andreas Seyfarth
Uitgeverij : Mandoo games

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s