Meduris

pic3184923_md

+ met dit spel ging HABA voor een eerste keer voor een volwassener thema (en dat bleek een goeie zet)
+ het speelt erg vlot (maar dat ga ik bij elke HABA-recensie moeten neerpennen)
+ er zit meer in dan op het eerste zicht misschien lijkt (maar dat ga ik bij elke HABA-recensie moeten neerpennen)
+ het systeem waarbij je grondstoffen buiten je beurt om krijgt, is een fijn elementje om toch constant bij de pinken te blijven en zelfs je volgende beurt volledig om te gooien op basis hier van
+ met vier spelers zijn de grondstoffen nog ietsje sneller op en dan gaat er hier ook een tactisch steekspel kunnen ontstaan
+ HABA is gekend voor z’n houten speelgoed, dat valt onmiddellijk op aan het houten materiaal dat voor hun spellen gebruikt wordt, wel vol hout en erg deftig geschilderd
+ de runen-telling zijn een fijn extraatje om naar toe te spelen

– naar het einde toe gaat het spel wat slepen, spelers willen vaak het spel niet afwerken en verzamelen eerst nog de nodige grondstoffen om de grote hoop punten aan het einde van het spel nog in de wacht te slepen
– op zich is het tactische steekspel inzake het verwerven van de grondstoffen eigenlijk een beetje jammer, waarom krijgt de ene wel grondstoffen en diegene die later aan de beurt komt niet (ook al zou je er recht op hebben)
– het spoor waarrond de druïde zich beweegt rond het speelbord had een apart spoor mogen zijn, nu staat hij zo wat verloren naast de hutten van de spelers (geen erg, maar ’t is een detail)
– het verschil tussen de verschillende runen-gebieden is aanvankelijk niet altijd onmiddellijk duidelijk, tenzij je echt puur op de tekens gaat zien (maar ook hier is het aanvankelijk wat zoeken)

Conclusie : HABA heeft in mijn ogen een goeie zet gedaan om ook in te zetten op de categorie familiespellen, maar dat zal de volgende dagen ook nog blijken als de andere recensies verschijnen van de HABA-spellen die we konden testen. Meduris is misschien wel ineens het moeilijkste en meest volwassen spel van de ganse hoop, maar zeker niet het beste dat we speelden. Het is een tof, aangenaam tijdverdrijf, zeker voor mensen die niet gewend zijn om veel spellen te spelen. Voor de veelspeler is het ook best oké, maar naar het einde toe verlies je zienderogen de interesse omdat het spel gaat slepen en je eigenlijk enerzijds zo spoedig mogelijk naar de eindtelling wil geraken, maar anderzijds het zelf niet wil gedaan maken omdat je dan niet goed geoptimaliseerd hebt. Dat hinken op twee gedachten zette eigenlijk een beetje een domper op de feestvreugde omtrent deze titel. Ik speel het spel zeker graag een keertje mee, maar kwestie verhouding moeilijkheidsgraad-speelduur kantelde hij net naar de verkeerde kant voor mij.

Titel : Meduris – der Ruf der Götter
Auteurs :  Stefan Dorra & Ralf zur Linde
Uitgeverij : HABA

Advertenties

Een gedachte over “Meduris

  1. Tja, Ik Vons het echt goed, maar Inderdaad naar het einde werd het echt langdradig, doordat je een boel grondstoffen moest verzamelen voor de laatste ronde van de Druide.
    Voor mij eindigde het dan toch nog te snel. Misschien dat je na een aantal spellen besluit dat je het best snel afsluit en dan ook veel negatief scoort, maar wel het minst? Of betere die laatste ronde gewoon weglaten? Misschien wel wat weinig ge-play-test …

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s