Strasbourg

pic951192

+ Strasbourg is wederom een totaal ander spel van Feld, maar zijn hand schijnt er weer wel door
+ Er is eigenlijk héél wat gaande qua spelmechanismen, maar toch krijg je nog een redelijk compact gevoel, het blijft overzichtelijk
+ De planningsfase is in die zin speciaal, dat je gaat beslissen hoeveel kaarten je gaat spelen in een ronde (je moet 5 ronden toekomen met al je kaartjes) en in hoeveel setjes je ze verdeelt. Deze tweede stap maakt het echt wel een interessant spelletje
+ Dit spel brengt iets met zich mee dat niet-alledaags is in spellen. Het planningsconcept lijkt een beetje op dat van Shogun en Roborally, maar het voelt toch compleet anders. Veel tactischer, met meer uitwegen en het gevoel dat je méér zelf in de hand hebt
+ Het spel kan echt “thinky” worden als je alles wil overdenken, maar het speelt ook gewoon lekker vlot weg eens je vertrokken bent
+ Tijdens je eerste sessies lijken de opdrachten onmogelijk om te vervullen, maar je gaat al gauw merken dat je zowel op korte, als lange termijn toch je doelstellingen weet te bereiken … en dit geeft wel voldoening
+ De privileges zijn in dit spel zo’n kleine, fijne toevoeging. Het feit dat je een rondje kan passen bij het inzetten van je kaarten maakt echt wel een groot verschil en zet je in een zetel
+ Ondanks het feit dat het geen puntensprokkelaar is, zijn er toch wel wat punten te verzamelen aan het einde van het spel … en bovendien gaan de eindscores ook nog eens relatief dicht tegen elkaar liggen
+ Als je een “bieding” wint, moet je de volgende zelf starten (en dit doe je natuurlijk niet zo graag, want dan ben je zo goed als zeker eraan voor de moeite), het is een erg fijne denk- en balansoefening om dit in jouw kaart te laten spelen

– De keuzes die je bij aanvang van het spel maakt (de opdrachtkaarten die je houdt), bepalen je ganse spel, dit is niet makkelijk tijdens je eerste spelletjes
– Voor dit spel gaan er ongetwijfeld evenveel tegen- als voorstanders te vinden zijn, je houdt hier van of niet
– Het spel is tijdens een eerste sessie een sprong in het diepe, je weet niet goed welke tactische keuzes je moet maken om uiteindelijk tot het beoogde resultaat te komen.

Conclusie : Is deze Strasbourg de beste Feld? Neen, zeker niet, maar het is er wel ééntje dat wat a-typisch is voor de puntensprokkelaar die de auteur Feld is. Ook deze Feld brengt héél wat vragen met zich mee : hoeveel kaarten nemen, in welke setjes verdelen, komt mijn gilde die ik wil domineren deze en/of volgende ronden aan bod, heb je budget om te bouwen, kan ik eerst nog verkopen alvorens te bouwen, heb ik nog meeples in de gilde aan het einde van de ronde, kan ik mijn meeples op de juiste plaatsen in de stad aanbouwen, … Het lijkt alsof je zo veel in het oog moet houden dat het onmogelijk lijkt om er vat op te krijgen … maar het rare is dat je het uiteindelijk wel klaarspeelt. Daaruit blijkt dat dit spel echt wel uitgebalanceerd is, en dat de juiste keuze op het juiste moment gewoon erg belangrijk zijn. Je kan op verschillende momenten in het spel beginnen zeuren over het feit dat je niet de kaarten hebt die je nodig hebt, maar beseft eigenlijk ook onmiddellijk dat je dit zelf in de hand had bij het trekken van de kaarten, dan had je gewoon een kaartje extra moeten houden. De meerderheid hebben in de gilden levert je privileges op en hiermee mag je niet lichtzinnig omspringen als tegenstander. De privileges lijken op zich niet zo veel waard, maar als je ze juist gebruikt, zijn ze van doorslaggevende aard, ronde na ronde opnieuw.

Titel : Strasbourg
Auteur : Stefan Feld
Uitgeverij : Pegasus

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s