Brass – Birmingham

pic3490053

+ De productiekwaliteit van dit spel is onberispelijk
+ Het artwork, en bij uitbreiding die cover = fantastisch toch
+ Een oud spel, in een nieuw kleedje, met enkele wijzigingen ter verbetering, we kunnen dit enkel toejuichen
+ Dit is zonder meer een solide spel, niet onmiddellijk mijn favoriete ding (maar dat is subjectief), maar het zit fantastisch goed in elkaar
+ De pokerfiches (iron clay) voelen erg goed aan in de hand
+ Dit is een spel met een grote groeifactor, iemand die dit spel véél speelt, wordt hier ongetwijfeld beter in en zal meer de mogelijkheden zien
+ De slotscores lagen bij ons redelijk dicht bij elkaar, ondanks het niveauverschil tussen de spelers, dit is toch een goede zaak (het verschil was wel nog duidelijk, maar niet verpletterend)

– Er hangt een stevig prijskaartje aan de deluxe versie (zoals steeds trouwens), het is vooral aan jou om uit te maken of hij dat waard is
– Je zal je door je eerste speelsessie moeten worstelen en gewoon zaken proberen die goed lijken. Je hebt niet onmiddellijk een zicht op welke combinaties je moet uitspelen om dit of dat te bereiken. Pas aan het einde van het verhaal krijg je een beter gevoel van hoe alles in elkaar lijkt te grijpen en hoe je ook in de eerste fase van het spel richting het tweede deel kan gaan mikken
– Dit spel heeft volgens mij een grote groeifactor, zodat spelers met ongelijke wapens moeten strijden als hun ervaringen niet hetzelfde zijn wat dit spel betreft

Conclusie : De originele Treefrog-versie van Brass staat al ettelijke jaren ongespeeld in onze spellenkast (schaamrood verschijnt op onze wangen). Niet dat ik de spelregels nog nooit gelezen had, dat deed ik talloze keren, maar het kwam er gewoon nooit van om het spel op tafel te krijgen om de één of andere manier. Misschien het duffe thema en dito artwork, dat is in deze versie echt wel grondig aangepakt. Anderzijds misschien het abstracte gegeven in dit spel dat mijn brein maar niet leek te begrijpen (en ik heb toch al meer dan enkele spelregelboeken verslonden). Ook tijdens mijn eerste speelsessie was het vooral zoeken geblazen en hopen dat je de juiste beslissingen neemt. Het spel op zich is speltechnisch absoluut niet moeilijk, maar hoe je keuzes op langere termijn invloed op elkaar zullen hebben, vond ik moeilijk inschatten. Ik moet zeggen dat ik de dag na onze speelsessie de spelregels van de oorspronkelijke Brass ter hand heb genomen en nu werd ineens alles veel duidelijker. Eigenlijk zou ik het spel nu ook eens graag in z’n eerste vorm op tafel brengen om te zien of dit anders speelt. Het zou alleszins dichter moeten aanleunen bij Brass Lancaster dan deze Birmingham. Ik liet me door de andere spelers vertellen dat Birmingham iets nauwer en gemener is, terwijl de originele iets toegankelijker en vergevingsgezinder zou zijn, maar dat antwoord moet ik jullie voorlopig nog schuldig blijven.

Titel : Brass – Birmingham
Auteurs : Matt Tolman, Gavan Brown & Martin Wallace
Uitgeverij : Roxley games

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s