Nagaraja

pic4584504

+ De a-typische dobbelstenen (staafjes) vallen onmiddellijk op en stralen iets unieks uit
+ De inlay van deze Hurrican-game is zoals we gewend zijn van deze uitgever
+ Het spel is snel en toegankelijk voor een groot publiek
+ De gebruikte symbolen op de kaarten zijn superslim gekozen en duidelijk
+ Het artwork is, zoals steeds bij Vincent Dutrait, subliem
+ De spelregels zitten in het NL in de doos en dat is altijd aangenaam, zeker als ze van deze kwaliteit zijn
+ De eigenschappen van de kaarten zijn soms erg leuk en kunnen het spel wel een draai geven “als … dan … indien … en dan …”, maar je kan er volgens mij geen doorslag mee geven
+ Feit dat er diverse eind-triggers zijn om het spel te beëindigen zorgt voor een ietwat andere dynamiek, zeker als je al 2 vloektegels hebt omgedraaid (maar meestal gaat het toch om de 25 punten gaan)

– Er is een geluksfactor bij het opendraaien van de relikwieën, je zit ook al gauw aan 25 punten, dus het spel kan wel erg snel voorbij zijn (dit was zo bij onze eerste sessie en zorgde een beetje voor een anti-climax)
– Het spel speelt zichzelf een beetje, het kabbelt rustig verder
– Ik heb het gevoel dat je echt moet spelen op het verwerven van de kamertegels, deze zorgen ervoor dat je vooruit kan, manipuleren met kaarten is leuk, maar brengt je meestal niet zo veel op
– Het is een pure 2-speler (dit hoeft geen nadeel te zijn, maar als je met meer spelers om de tafel zit, kan deze in de kast blijven natuurlijk)
– De leeftijdsindicatie van 9+ die op de doos staat is volgens mij ruim genomen, dit is zelfs voor jongere gasten toegankelijk

Conclusie : Met als vorige titel “Kero” was de last om dragen misschien nogal groot voor deze Hurrican-titel. In tegenstelling tot z’n voorganger speelt dit spelletje erg vlot en soepel en zijn de spelregels véél duidelijker en overzichtelijker, maar Kero had veel meer diepgang en mogelijkheden. In Nagaraja blijf je op dat punt soms wat op je honger zitten.  Er zitten enkele leuke elementen in en je hebt hier en daar wel het gevoel dat je eens iets tof kan doen met de eigenschappen van je handkaarten, maar uiteindelijk draait het toch om de punten (en dus uitbouwen van je tempel). De strijd om de tegels wordt vooral gespeeld met de bruine staafjes, dus als je geen kaarten op handen hebt die deze staafjes opleveren, ben je al gauw genoodzaakt om een andere strategie te kiezen. Het verdelen van de kaarten na een tegel verloren te hebben is mechanisch prima uitgedacht en ook het uitspelen van kaarten met éénzelfde symbool om dobbelstenen te krijgen is duidelijk doordacht. Persoonlijk zie ik deze titel nog wel op tafel verschijnen, zeker met jongere spelertjes, al is het maar om met die toffe staafjes te mogen gooien.

Titel : Nagaraja
Auteurs : Bruno Cathala & Theo Rivière
Uitgeverij : Hurrican (verdeeld door Asmodée)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s