Bora Bora

pic1542342

+ voldoet aan de verwachtingen die je als Feld-fan kan hebben
+ als je houdt van keuzes, keuzes, keuzes, dan ben je hier aan het juiste adres
+ je wil zo erg veel, maar kan slechts zo weinig uitvoeren (wat is de beste keuze op het juiste moment?)
+ het materiaal is prachtig en erg kleurrijk (past bij het thema dus)
+ de scores blijven gelijk opgaan tot de eindtelling, daar wordt vaak het verschil gemaakt
+ er zijn combo’s te versieren, maar niet erg makkelijk en ze zijn niet te overheersend
+ het kiezen van de acties met de dobbelstenen is al een spel op zich
+ de frustratie druipt er van af als je dit spel speelt, vloeken en tieren is hier niet vreemd
+ het is in zekere zin wederom een punten-sprokkel-spel (à la Feld), maar toch blijven de scores relatief laag en dicht bij elkaar
+ je kan op diverse manieren meedingen naar de overwinning, ik kan me niet voorstellen dat er één winnende strategie is
+ lees ook de conclusie

– het spelersbord is netjes met de overzichten, maar bevat zo veel informatie dat het aanvankelijk toch wel een beetje chaotisch overkomt
– ik neem aan dat voor sommige mensen er wel kleur in een spel mag zitten, maar dat trop ook echt wel te veel is
– de andere Felds die zijn verschenen in deze periode (Rialto en Brügge) kunnen niet aan dit spel tippen
– als je niet houdt van vloeken en tieren, dan pas je hier beter voor vrees ik
– de eindopdrachten (extra 6 bonuspunten voor bepaalde doelen) zijn misleidend, focus jezelf er zeker niet op (deze ezel heeft zich al meermaals aan die steen gestoten)

Conclusie : Stefan Feld staat wel bekend voor z’n stevige euro’s waar héél wat spelmechanismen in elkaar grijpen en je punten moet sprokkelen op erg diverse manieren. Deze Bora Bora spant volgens mij wat dat betreft de kroon. Op zich is het spel niet veel complexer dan z’n andere zwaardere spellen, maar het geheel voelt zo toch een beetje aan. Daarom is dit wel niet het beste spel in zijn reeks vind ik persoonlijk. Ik kan meer genieten van een iets overzichtelijkere Castles of Burgundy of een potje good-old-Trajan, maar als je fan bent dan mag deze titel uiteraard ook niet aan je collectie ontbreken. Het geheel is zoals hierboven vermeld héél erg kleurrijk en de overzichtjes die op je spelersbord staan zijn overweldigend maar een must om het spel eenvoudig uit te leggen. Op de één of andere manier ben ik zelf erg slecht in het spelen op het centrale speelbord, het bouwen van de hutten is niet mijn sterkste punt blijkbaar, maar dat hoeft in dit spel geen probleem te zijn. Ga je voor het bouwen van hutten, verzamelen van mannen en vrouwen, het aanbidden van de goden en inzetten van priesters, verzamelen van juwelen of het vervullen van opdrachten, het volbouwen van je bouwplaats en het verzamelen van grondstoffen en probeer je gelijktijdig schelpen te bemachtigen en vooruit te gaan op het tatoeagespoor. Deze opsomming alleen al zal je misschien doen duizelen en dat doet Bora Bora ook bij een eerste sessie. Na een rondje of twee is echter alles duidelijk en kan je tactischer gaan spelen. Het spel heeft dan ook wel een stevige leercurve, maar de mogelijkheden en parameters zijn telkens zo divers dat het geheel telkens fris en nieuw zal overkomen. Met deze Bora Bora levert Alea spiele en Feld wederom een toppertje af dat voor de eurogamer een warm gevoel zal oproepen.

Titel : Bora Bora
Auteur : Stefan Feld
Uitgeverij : Alea spiele

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s