Montmartre

pic4911297

+ Artwork en wat je er van vindt zijn natuurlijk subjectief, maar dit is toch wel erg mooi vind ik
+ Onder de motorkap van een relatief makkelijk spel zitten toch wat uitdagingen
+ Je kan elkaar echt wel gaan blokkeren, het is zelfs een must
+ De manier waarop je kaarten trekt van de stapels (deels gekend, deels ongekend) is tof
+ De verkoop van kaarten lijkt een pas-actie, maar is het zeker niet altijd (tof extraatje)
+ De kaarten inruilen bij een nobele kan zowel door de hoogste waarde te hebben, als het meest aantal kaarten, dit is ook iets wat we nog niet zagen en zorgt ineens voor meer mogelijkheden (meestal is het om ter hoogste waarde en beginnen spelers tegen elkaar op te bieden in een straatje zonder eind)
+ Het spel is een race naar de punten en dit straalt ook af op de speelduur, eens je goed en wel vertrokken bent, dendert het lekker voort naar het einde

– Timing is belangrijk, het spel kan ook op een anti-climax voor je uitdraaien als je net niet haalt wat je voor ogen had
– De speler die vlak voor je speelt, kan je plannen danig in de war halen, frustrerend, maar that’s the game natuurlijk
– Ik vind de punten die te halen zijn bij de bonuskaarten nogal ver uit elkaar liggen, ik begrijp dat je eerste moet zijn, maar de punten voor de tweede schelen al een slok op een borrel (en de 3de en 4de krijgen niets meer)

pic4820019

Conclusie : Het is misschien toevallig, maar we tuimelen van het ene naar het andere goede kaartspel. Ook deze Montmartre wist ons danig te bekoren, en niet alleen mij maar alle spelers rond de tafel konden deze wel smaken. Montmartre is een race naar de beste kaarten natuurlijk, maar het gaat wel gepaard met enkele prangende keuzes. Bouw je nog een rondje op of rush je naar bepaalde verzamelkaarten of kleuren. Timing is erg belangrijk en wat dat betreft ben je wel wat afhankelijk van de speler die voor je aan de beurt is, die kan je ganse tactiek even onderuit halen (of toch uitstellen). Maar dat is nou net één van de bedoelingen van dit spel natuurlijk. De speler die een goede balans vindt tussen de anderen in evenwicht houden en zelf met punten aan de haal gaan, zal met de winst gaan lopen. Qua artwork is dit ook geen alledaags spel, je ziet zelf al op de foto dat er wel wat aandacht besteed is aan de vormgeving. Natuurlijk kijk je tijdens het spel enkel naar de waarden op de kaart (en hiervoor hadden ze misschien een iets ander lettertype mogen kiezen), maar de tekeningen zijn toch verblindend mooi. Vooral het feit dat de tekeningen meer worden ingekleurd naarmate de waarde stijgt, is fijn gedaan.
Deze Montmartre heeft ons zeker “verleid”, het brengt net dat tikje meer dan je van dit type kaartspel verwacht. Waar er ook voor dit soort spel dertien in een dozijn te verkrijgen zijn, stelt Montmartre zich, door enkele clevere spelmechanismen net buiten dat setje.

Titel : Montmartre
Auteur : Florian Sirieix
Uitgeverij : BLAM!

Een gedachte over “Montmartre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s