Maracaibo

pic4917407

+ De mogelijkheden die je hier voorgeschoteld krijgt, zijn enorm
+ Ondanks de vele mogelijkheden is een speelbeurt relatief eenvoudig en overzichtelijk
+ Je kan op superveel manieren aan je punten komen, dus elke speler heeft een ietwat anders traject, maar zal sowieso meedingen naar de winst
+ Ondanks het feit dat er enorm veel iconografie wordt gebruikt, is het best intuïtief te noemen, maar het is wel veel (zie ook onder)
+ Het artwork en materiaal is mooi en degelijk
+ Het is een positieve trend, maar ook hier kan je solo aan de slag
+ Het spel begeestert echt wel, er wordt gecommuniceerd over de rijkheid van het spel tijdens het spelen zelf, de bewondering voor het ontwerp was nooit ver weg
+ Gevoelsmatig kreeg ik een beetje de kruising van Great Western Trail met Mombasa en een vleugje Port Royal (qua thema en kaarten), en dat zijn niet de minste namen (net even gaan opzoeken op BGG; toevallig toch ook wel niet van dezelfde auteur zeker)
+ Er zijn erg handige speeloverzichtjes toegevoegd, deze maken het ook ietwat makkelijker om de regels uit te leggen
+ Ik kan me niet voorstellen dat je één spel gaat spelen dat ooit hetzelfde is aan een voorgaande sessie (zelfs zonder de campagne)
+ Het spel zal ook in het Nederlands beschikbaar worden bij White Goblin Games

– Je moet je wel even doorheen de spelregels wurmen, niet voor doetjes en onervaren spelregellezers, het komt erg intimiderend over
– Het spel een eerste keer opzetten is ook niet van de poes, zeker als je al het materiaal nog wat moet scheiden (na een sessie is dat allemaal gelukkig wel duidelijk en kan je veel sneller aan de slag)
– Door de vele mogelijkheden is het spel zeker AP-gevoelig
– Ik vind het artwork op zich wel mooi, maar het oogt wel allemaal druk en héél erg veel vooral. Bovendien staat er veel op een kleine oppervlakte zodat dit niet altijd even overzichtelijk blijft (vooral de grootte speelt dan parten als je los over het speelbord moet kijken)
– Je bent toch vooral bezig met jezelf, alle plaatsen blijven beschikbaar, elkaar blokkeren of rechtstreekse interactie blijft hier achterwege (misschien dat hier wel ietwat verandering in komt in de campagne)
– Men had misschien een andere vorm van icoon moeten gebruiken voor punten die je tijdens het spel kan vergaren en die van op het einde van het spel (het lukt wel na voldoende uitleg, maar dit had visuele ondersteuning verdiend)

pic4915464

Conclusie  : Waaw, wat een ervaring was me dit. Het is lange tijd geleden dat een spel me zo in de ban heeft gehouden gedurende het spel en lang daarna. Ik moet bekennen dat auteur Alexander Pfister belachelijk goed bezig is met het ontwerpen van topspellen. Om kort te zijn, vind ik deze Maracaibo een samensmelting van bovenvermelde toppers van Alexander Pfister, dus als je enigszins notie hebt van de kwaliteit van deze spellen, dan moet ik je hier al niet echt overtuigen. Deze Maracaibo is rijk, rijk aan materiaal, rijk aan tactieken en strategieën, rijk aan mogelijkheden, rijk aan variatie, rijk in alle mogelijke manieren … behalve aan rechtstreekse interactie. Dit is, voor alle duidelijkheid, hét prototype van wat een eurogame is en zou moeten zijn. Een speelbeurt lijkt eigenlijk belachelijk makkelijk, maar de mogelijkheden, combinaties en denkstappen die je kan (maar daarom niet moet) zetten zijn ongelooflijk. Dit zorgt ervoor dat het spel niet voor iedereen geschikt is, het is een veelspelerspel pur sang waarvoor je even moet gaan zitten om het op tafel te leggen. Ondanks het feit dat het slechts vier rondjes duurt, kan de speelduur wel stevig oplopen, het spel kan dan ook voor de nodige AP zorgen bij spelers die hiervoor vatbaar zijn. Maar als je rond de tafel zit met vlotte spelers, die gewend zijn aan ietwat euro-achtige toestanden, dan kan het niet anders dan dat je watertandend naar een tweede sessie uitkijkt. Ik vind het ook heerlijk om zowel een campagne-modus als een gewoon standaardspel te kunnen kiezen. Een losstaand spel is toch een stuk makkelijker als je niet elke week met dezelfde mensen om de tafel zit of als je zo veel spellen te spelen hebt. Toch ook een fikse waarschuwing voor de niet-euro-speler om er, in een zo groot mogelijke boog, rond te gaan. De interactie in dit spel is héél erg beperkt, je gaat elkaar niet echt de duvel kunnen aandoen, daarvoor is het ook niet ontworpen. De enige manier waarop je elkaar iets in de weg kan leggen, is door het spel te rushen, sneller bij een opdracht of bonus te zijn of een kaartje voor iemand z’n neus af te snoepen. Ik vermoed (en hoop) dat ik dit spel nog vaak op de tafel zal krijgen! (maar dat is niet altijd zo’n makkelijke opdracht lijkt het) Aanrader met een grote A+++!

Titel : Maracaibo
Auteur : Alexander Pfister
Uitgeverij : DLP games/Capstone games/Game’s up

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s