Maya

pic5030000

+ Dit is old-school-gaming op z’n best, eenvoudige spelregels, snelle speelbeurten en duidelijke en overzichtelijke puntentelling (alhoewel één kleine opmerking, zie onder)
+ Ik kreeg een hoog Michael Schacht gevoel bij deze titel
+ Het spel is erg spannend en het gaat op punten aankomen aan het eind
+ Je gaan constant nieuwe allianties moeten aangaan met de medespelers, goedkoop een tweede plaats opstrijken is mooi meegenomen
+ Het materiaal is best netjes en kleurrijk te noemen, het totale sfeerplaatje klopt wel
+ De grote scores haal je met de meerderheid rond de grotere steden, maar de winst haal je volgens mij met de punten van de individuele tegels netjes aan elkaar te puzzelen in een keten
+ Je hebt enorm veel vrijheid om je tegels te gaan plaatsen, je bent niet gebonden aan strikte regeltjes, zolang het maar ergens aan een eerder gelegde tegel grenst is voldoende
+ Het speelveld wordt groter of kleiner naar gelang het aantal spelers, zodat je altijd dicht bij elkaar in de buurt blijft, dus het schaalt goed voor alle spelersaantallen
+ De speelduur is ook aangenaam te noemen, een perfect tussendoortje op een lange spellenavond zou ik zeggen

– De spelregels zijn superduidelijk, enkel wat je moet doen bij gelijke stand voor de tweede plaats bij een stadswaardering is niet duidelijk (wij trokken dat van de 1ste plaats logisch door en deelden de punten onder de spelers die gelijk stonden)
– Je bent wel een beetje afhankelijk van de tegels die je uit je voorraad trekt. Uiteraard krijgt iedereen dezelfde tegels, maar ook het moment waarop is redelijk belangrijk

pic5056105(foto : Henk Rolleman)

Conclusie : Voor deze titel gaat de auteur in mijn ogen old-school en dat vind ik af en toe best wel leutig. Zowel qua artwork als qua spelen heb ik een nostalgisch gevoel als ik deze Maya speel. In zekere zin maakt het dit spel ietwat tijdloos. Als je iemand vraagt om naar de leeftijd van dit spel te schatten, zou ik er niet van schrikken, moest men 2003 zeggen als geboortejaar. In mijn ogen heeft het ook een hoog Schacht-gehalte, dus wat dat betreft, vlot, simpel spelverloop met een overzichtelijke puntentelling. Dit spel haalt volgens mij ook de mosterd bij spellen uit die periode, maar daar is absoluut niets mis mee als je het doet zoals het moet. Gelukkig is dat hier het geval. Maya is misschien niet meteen de meest sexy titel die dit jaar verscheen en ook niet de zwaarste euro, maar het is gewoon een goed, degelijk spel. Elke speler rondom de tafel heeft onmiddellijk door wat het doel is en kan gericht gaan spelen. Het afleggen van tegels is heel makkelijk en duidelijk, je probeert lange ketens van dezelfde grondstof te maken indien mogelijk. Het vergaren van nieuwe tegels, daar vind ik wel toffe, nieuwe elementen in terug. Enerzijds vergroot je een stad op het speelbord, zodat deze meer waard zal zijn. Anderzijds krijg je terug nieuwe tegels en grotere mogelijkheden tijdens een volgende beurt. Af en toe kom je wel eens voor een belangrijke keuze te staan, maar het is ook niet zo dat je brein-brekende toeren zal moeten uithalen. Misschien dat veelspelers hier weinig (of onvoldoende) uitdaging in zien (wat ik enigszins kan begrijpen), maar als je houdt van toffe tussendoortjes en fijne, kleine tactische familiespellen dan moet je het toch zeker eens een kans geven.

Titel : Maya
Auteurs : Brett J. Gilbert & Trevor Benjamin
Uitgeverij : White Goblin Games
Meer info vind je hier : Maya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s