Drakenstad

+ Dit spel is een herwerkte versie van Dragonheart (FFG), dus feit dat hij terug wordt opgepikt na al die jaren is misschien al een kleine indicatie
+ Het artwork is mooi en sfeervol (zij het een beetje donker)
+ De spelregels zijn belachelijk makkelijk, iedereen gaat met dit spelletje aan de slag kunnen gaan
+ Elke speler heeft z’n eigen deck met kaarten, je krijgt ze gewoon op een ander moment op handen, maar je weet dat ook jij die bepaalde kaarten zal krijgen
+ Het vraagt een beetje telwerk en tactisch kiezen welke kaart je wanneer speelt, zeker naar het einde van het spel toe kan je hier een beetje op anticiperen
+ De interactie tussen spelers is constant aanwezig, dus als je hiervan houdt zeker een pluspunt
+ Er worden twee extra varianten voorgeschreven in de spelregels, die ik trouwens onmiddellijk zou toevoegen als ik van u was (ze zorgen toch voor wat meer mogelijkheden)
+ Een spelletje is op een dik kwartiertje afgehandeld en er kunnen dus meerdere potjes na elkaar gespeeld worden (moest je hier zin in hebben)

– Het artwork is mooi en sfeervol, maar je moet af en toe toch kijken waar je welke kaart moet plaatsen, persoonlijk zou ik nog met een symbool in de bovenhoek aangeven om welke kaart het gaat (zoals bij reguliere speelkaarten)
– Er is toch ook wel een nodige portie geluk bij dit spel gemoeid, ook al speel je erg tactisch en tel je kaarten, de timing wanneer je bepaalde kaarten op handen krijgt is toch spelbepalend
– De interactie kan best pijnlijk zijn, je geeft je tegenspeler zonder het zo te willen soms echt wel veel punten (kan natuurlijk ook aan onze belabberde speelstijl liggen)
– De kaarten zijn mooi, maar nogal van een lichte kwaliteit (linnen afwerking is er hier jammerlijk genoeg niet bij)
– Thematisch zegt het spel me bijzonder weinig eerlijk gezegd, onderwaterdraken zijn me niet echt bekend (maar dit is puur persoonlijk)

Conclusie : Drakenstad is zo’n spelletje dat is wat het is. Eigenlijk is dit een erg toegankelijke 2-speler waarbij je het moet stellen met wat je handkaarten je bieden. Als doorwinterde veelspeler ga je hier misschien niet echt voor warm lopen en vind je het eerder te beperkt (waar ik me volledig in kan vinden). Anderzijds is het wel zo dat er ook een erg groot publiek is dat wel zal houden van dit soort spellen en geen problemen heeft met de eerder minieme tactische mogelijkheden. Het kan overigens best al wel een uitdaging zijn om de kaarten van je tegenspeler te gaan tellen en hier op te anticiperen. Speel je liever intuïtief, dan verandert dit spel al gauw in een geluksfestival waarbij de ene speler ronde na ronde de punten pikt van de speler die opbouwt … en dan kan het best wel frustrerend worden.
Thematisch is het spelletje flinterdun, het doet me in grote lijnen wat denken aan Abyss wat het artwork betreft, maar daar ligt de klemtoon ook niet op in dit soort spellen. Voor mij persoonlijk is dit zo’n titel die af en toe wel eens op tafel komt als ik met de kinderen een spel wil spelen, wegens weinig spelregels, duidelijk spelverloop en beperktere speelduur.
De variant stelt je in staat om ietwat te gaan manipuleren en iets meer ruimte te krijgen om tactische beslissingen te nemen tijdens het spel, maar voegt op zich niet al te veel regels extra toe, dat kunnen we enkel toejuichen. Ik zou dan ook aanraden om deze variant(en) onmiddellijk toe te voegen. De eindscores kunnen wel bijzonder ver uit elkaar liggen (afhankelijk van potje tot potje). Het zorgde bij ons wel voor een anti-climax als de ene dubbel zo veel punten scoort als de andere speler.

Titel : Drakenstad
Auteur : Rüdiger Dorn
Uitgeverij : White Goblin Games

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s