Monasterium

+ Het plannen van de dobbelstenen en het wegnemen ervan om de acties uit te voeren zorgt voor héél wat interactie tussen de spelers, erg fijn spelmechanisme dat erg goed werkt hier
+ De puzzel die je in elkaar legt, is erg tof en bovendien ook haalbaar op verschillende manieren en niveaus, je komt niet echt vast te zitten en dat is erg positief
+ Je scoort op diverse manieren, korte, middellange en lange termijn, alles zit er in
+ Het artwork is Lohausen, het materiaal DLP-kwaliteit, dus hoogstwaarschijnlijk geen opmerkingen hier omtrent
+ De grondstoffen zijn schaars, erg schaars, maar je gaat er toch aan geraken
+ De actie die je met een “zes” kan ondernemen is vrij, hierdoor krijg je héél wat vrijheid en dynamiek in het spel (het lijkt een kleinigheid, maar maakt een wereld van verschil)
+ Het startspelervoordeel kan er zeker zijn, maar iedereen krijgt de kans om dit om beurten te zijn, dus probleem opgelost
+ De opdrachtkaarten waar je naar speelt zijn niet eenvoudig, maar wel haalbaar (al vraagt het de nodige planning)
+ Er zit wel wat extra variatie in het spel wat deze opdrachtkaarten betreft
+ Je krijgt netjes een overzicht van de eindscore en de opbrengsten tijdens het spel op een overzichtje
+ Je kan tijdens elke ronde een keertje gaan hergooien, dit gaat je af en toe toch eens van pas komen

– De regels zijn helder, er is enkel één klein regeltje dat je moet onthouden want het staat nergens echt aangegeven, nl. het plaatsen van de broeders op de kruisweg in een klooster, hiervoor moet je al een broeder in één van de aanpalende kamers hebben
– Het spel is nog niet beschikbaar, nog even wachten en op de tanden bijten dus
– We zijn erg verwend, er is wel wat variatie qua opdrachtkaarten, maar de rest van het spel blijft onaangeroerd (maar dat is hier ook totaal niet nodig vind ik)

Conclusie : Natuurlijk is deze recensie enkel gebaseerd op een sessie met de auteur op Tabletopia, dus hou dit zeker in je achterhoofd, maar dit spel zou zo maar eens de dice-placement-game van Spiel kunnen worden dit jaar. Als je enigszins vertrouwen hebt in DLP games, houdt van Dennis Lohausen z’n artwork en Arve z’n werk weet te appreciëren, dan moet je geen seconde twijfelen om dit spel in huis te halen. In dit spel zitten eigenlijk best wel wat bewegende delen en toch is het spel een stuk makkelijker te spelen en uit te leggen als de gemiddelde Feld of Lacerda. Pas op, ik wil dit ontwerp er zeker niet mee gaan vergelijken, maar ook hier is toch héél wat gaande. Gelukkig is ook hier de gekozen iconografie erg duidelijk en een goede geheugensteun voor de spelers. Het fijne is de spanning die constant aanwezig blijft, je scoort al héél wat punten tijdens het spel, maar ook aan het eind valt er toch nog wel wat te rapen. Je bouwt letterlijk je spel op naar bepaalde doelen en met één zet zou je maar eens plotsklaps 3 doelen tegelijk kunnen verwezenlijken, dat is best een fijn gevoel.

De ster van de show is hier zeker het plannen van de acties met je dobbelstenen, vooral omdat er slechts enkele van jou persoonlijk zijn en de anderen allemaal neutrale, je zou het een beetje kunnen herkennen uit “Las Vegas” waar je dit gevoel van dobbelstenen inzetten ook al had. De acties die je kan gaan ondernemen worden stelselmatig ook alleen maar beter en/of ruimer dan aanvankelijk en bovendien kan je bepaalde acties gaan opwaarderen zodat ze je telkens punten opleveren als je ze neemt (en dit kan ook wel beginnen oplopen).

De grondstoffen bemachtigen die je nodig hebt om broeders op het bord (in de kloosters) te krijgen, is niet eenvoudig en je zal een combo moeten gaan zoeken waarbij je zo efficiënt mogelijk met deze grondstoffen zal kunnen omgaan … maar die manieren zijn er wel degelijk … en zelfs op meerdere mogelijke manieren. Dat is een fijne vaststelling, want we zijn op zich geen fan van erg nauwe euro’s waarbij je alles in het teken moet stellen van één actie, we houden wel van een beetje vrijheid en de nodige omwegen en die heb je hier zeker.

Toen ik werd uitgenodigd door de auteur voor een speelsessie kon ik dit natuurlijk gewoonweg niet weigeren, maar ik had me bewust niet voorbereid, zodat ik met een open vizier het spel tegemoet zou kunnen gaan … en ik heb me dit niet beklaagd. Ik heb werkelijk waar van deze speelsessie genoten. Het spel is thinky, zonder overdreven zwaar te worden. De mogelijkheden zijn erg groot, zonder dat er echt AP hoeft op te treden. Het plaatsen van de dobbelstenen en bepalend, maar het wegnemen ervan misschien nog wel meer. Het scoren van de punten kan op erg veel diverse manieren, maar toch is het altijd duidelijk waar je naartoe wil werken. Eigenlijk allemaal positieve zaken die me hebben gecharmeerd en ervoor gezorgd dat ik enorm uitkijk naar een fysieke kopie van dit spel. (Deze komt naar alle waarschijnlijkheid op de markt tegen begin of midden november, want alle producties lopen ietwat achter). Nogmaals bedankt Arve voor de fijne uitleg en speelsessie!

Titel : Monasterium
Auteur : Arve D. Fühler
Uitgeverij : DLP Games

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s