Lyttle Wood

+ Een oud spel in een nieuw jasje dat wel weet te overtuigen op de één of andere manier
+ Het artwork is mooi en niet-alledaags, het voelt een beetje retro aan maar dat is hier een goede zaak
+ Het spel is gevoelsmatig iets sneller dan “Call to Glory”, iets gebalder door de prooikaarten, een rondje is sneller afgehaspeld en dat is een voordeel
+ De prooikaarten zijn toch ook deels misleidend, de overgrote meerderheid van de punten scoor je vooral met je series, maar het is toch aanlokkelijk om de prooien te grijpen en snel rijtjes uit te spelen
+ Het systeem met de vier verschillende trek/aflegstapels is een tof gegeven
+ Je probeert elkaar echt de loef af te steken en te treiteren door de series van andere spelers af te nemen, dus het is wel een strijd
+ De kwaliteit van de kaarten is zeer goed, de gebruikte symbolen zijn dat ook
+ De spelregels zijn duidelijk en rechtlijnig, je bent onmiddellijk aan het spelen en rijtjes aan het verzamelen
+ Timing is belangrijk in dit spel, het is een puur speelgevoel dat je hier zal moeten opwekken om het juiste rijtje op het juiste moment te spelen

– We hadden dit spelletje even goed in zo’n klein doosje willen zien, dit formaat is niet erg handig om op te bergen of mee te nemen
– Dit is zo’n kaartspelletje waarbij de flow ook wel goed moet zitten, soms zit er een rondje alles mee en soms ook totaal niet
– Thematisch is het mooi vormgegeven, maar Call to Glory (waar je het spel toch altijd mee zal vergelijken) had misschien toch nog iets meer thema, al hangt hier natuurlijk weer veel af van persoonlijke smaak

Conclusie :
In grote lijnen komt deze recensie wel overeen met die van Call to Glory (https://spinli.wordpress.com/2020/05/21/call-to-glory/), maar er zijn toch ook enkele, kleine verschillen. Naast het thema en het artwork op de kaarten, zou je jouw keuze ook kunnen baseren op de speelsnelheid. Wat dat betreft, geef ik deze Lyttle wood een kleine voorkeur op z’n voorganger, want hij speelt gewoon sneller. Van dit soort kaartspelletje verwacht ik ook gewoonweg een kortere speelduur. Langs de andere kant is deze Lyttle wood wel beperkter in de toeters en bellen, want geen varianten aanwezig. Maar ook hier geldt weer, het basisspel moet dienen als referentie en dan ga ik toch voor Lyttle wood kiezen.
Het spelsysteem is erg makkelijk en er dient bijzonder weinig uitleg te worden gegeven : 2 kaarten trekken van 2 verschillende trek/aflegstapels en 1 kaart of 1 set afleggen. That’s it! Klinkt misschien niet erg spannend, maar dat is het wel degelijk. Natuurlijk ben je afhankelijk van de kaarten die je op handen krijgt, maar het spel komt pas echt tot z’n recht als de aflegstapels worden gevormd. Pik je die kaarten op en ga je de strijd aan om een bepaalde reeks of ga je voor véél “kleinere” reeksen met lage waarde? Daarnaast is het oprapen van de prooikaarten hier een mooi extraatje dat er voor zorgt dat spelers hun kaarten niet blijven oppotten. Het heeft tot gevolg dat er sneller en agressiever gespeeld wordt, maar langs de andere kant misschien een tikje minder tactisch.
Dit spel is in mijn ogen een typisch Schacht-spel, eenvoudig in spelconcept, maar toch met wat diepgang, zonder echt thinky te worden. Het is hier nu ook weer geen kernfysica, gewoon luchtig speelplezier. Zoals je dus merkt, blijft het een tweesnijdend zwaard waar we nog niet van uit zijn welke kant we liefst gebruiken, … maar dat het scherp is, dat kunnen we wel stellen.

Titel : Lyttle Wood
Auteur : Michael Schacht
Uitgeverij : White Goblin Games

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s