Rolling dice

+ Dit is gewoon pure fun (in de categorie van pitchcar, carrom, crokinole, tumblin dice, …)
+ De dobbelsteentjes zijn mooi en kleurrijk
+ Je moet best tactisch te werk gaan (maar het geluk neemt wel de bovenhand)
+ Aanvankelijk denk je dat je jeu-de-boules gaat spelen met dobbelstenen, maar niets is minder waar want je moet er vooral voor zorgen dat je de anderen hun dobbelstenen niet uit het speelveld ramt
+ De bonus- of strafpunten die verspreid over het bord liggen zorgen er toch voor dat je probeert te richten
+ Er zijn lijnen getrokken op het speelveld om iets duidelijker te zien wie op kop ligt, handig
+ Het spel werkt met alle spelersaantallen, maar des te meer zielen des te meer vreugd

– De doos is van een redelijk ambetant formaat, maar het is dan ook het speelvlak van dit spel
– De spelregels zijn absoluut niet moeilijk, maar ze zijn hier niet echt lekker geschreven vind ik
– Het is pure dexterity met een portie geluk natuurlijk
– Fraai dat men een puntenspoor heeft weten te integreren op de buitenkant van de doos, maar ik had die persoonlijk ook graag aan de binnenkant gedrukt zien staan, dat had het overzichtelijker gemaakt
– Ik heb geen flauw benul waarom maar dit spel staat niet op BGG (misschien moet het nog komen of is het vergeten werk)

Conclusie : Deze Rolling dice kwam eigenlijk zo wat uit het niets, misschien dat hij daarom ook nog niet op Boardgamegeek te vinden is. Je kan hem dus ook nog niet gaan loggen als zijnde in je bezit of als een “play”. Mij deed Rolling dice spontaan denken aan Tumblin dice, een spel dat ik enkele jaren geleden een keertje heb mogen demonstreren. Ik herinner me dat, naast de fraaie vormgeving, dit gewoon pure fun was, maar … gezien de houten kwaliteit van het materiaal ook redelijk duur “voor wat het is”. Met deze Rolling dice is er een goedkopere versie op de markt verschenen. Een thema is toegevoegd, maar of dat nu een meerwaarde is, dat valt erg te betwijfelen.

Ondanks het feit dat dit een eenvoudig, behendigheidsspel is, waren de spelregels me toch niet onmiddellijk duidelijk zonder het spel te spelen. Pas bij een eerste uitprobeersel botsten we op foutjes en rare situaties en konden we ontcijferen wat er eigenlijk de bedoeling was. En wat viel tijdens het spelen op? Dat dit spelletje een stuk tactischer is dan verwacht. Het is niet zo maar even dom je dobbelstenen gooien. Je wil ze net exact op een bepaalde locatie terecht laten komen, niet te kort bij, niet te veraf, met voorkeur in een visnetje voor extra punten en verder op de schots dan je tegenspeler(s). Maar je moet er vooral op letten dat je elke beurt beter moet doen. Beter wil zeggen, een beetje verder op de ijsschots (en neem van mij aan, de rand komt erg snel dichterbij) of een hogere waarde aan dobbelresultaat (en dit is dan weer puur geluk natuurlijk). Af en toe bewust minder punten nemen en lager gaan liggen, is zeker niet slechter om de ronden nadien terug op te bouwen. Vooral een ronde niet scoren, kan aan het einde van het verhaal dodelijk zijn.

Het feit dat de stand constant fluctueert en dat de spelers haasje-over springen in de puntenstand zorgt er ook voor dat het erg spannend blijft, met uitzondering van de laatste beurt meestal, want dan kan de leidende speler meestal z’n positie gewoon consolideren. Maar laat dit de pret tijdens de rest van het spel zeker niet bederven.

Titel : Rolling dice
Auteurs : Peter Wichmann & Albrecht Werstein
Uitgeverij : Abacusspiele

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s