Armonia

+ Als je houdt van puur dobbelgeluk in racevorm is dit misschien iets voor jou
+ Het speelbord en houten materiaal is kleurrijk
+ Er zijn wat extra wolkentegels, zodat er toch wat variatie is (maar ze voegen wel niets nieuws toe aan het spel)

– Dit is de opvolger van Nova Luna en Sagani, waarover we zeer lovend waren, maar dit spel komt nog niet tot aan hun enkels
– Het dobbelsteenbord is misschien makkelijk voor mensen die de dobbelstenen niet correct voor zich kunnen leggen, maar ons stoorde vooral het punchwerk (eerst een mooi gedrukt kartonnetje, nadien eigenlijk een erg lelijk raster)

Conclusie : Ik zie jullie al bedenkelijk kijken dat jullie nu al de conclusie aan het lezen zijn. Zo weinig plus- en minpunten, dat zijn we niet gewend bij SpinLi … en ik kan jullie geen ongelijk geven. Feit is gewoon dat ik bijzonder weinig pluspunten kan opsommen, omdat het spel voor ons een enorme ontgoocheling was. Je verwacht toch wel wat van een opvolger van Sagani, maar dit was niet wat we ervan verwachtten. Wat de minpunten betreft, had ik dan weer een enorme waslijst kunnen opsommen, maar dit zou ook niet correct geweest zijn. Het spel is wat het is, een puur dobbelspelletje, belachelijke hoge geluksfactor en weinig tot niets van beslissingen te nemen. En laat dit nu juist allemaal zaken zijn, waar wij als spelliefhebbers niet echt naar op zoek zijn. Maar uiteraard denkt niet iedereen zoals ons.

Door het thema (wat eigenlijk niets voorstelt) kunnen we nog heen kijken, want op zich maakt het voor zo’n dobbelspel toch al niet veel uit. Het geheel is echter wel een beetje raar, een kleurrijk speelbord, witte wolktegels, een heel raar bordje om dobbelstenen in te stoppen (wat nog erg onhandig is ook). Dus wat dat betreft vind ik het ook geen hoogvlieger.

Maar wat vooral tegenviel voor ons was het spel zelf. We hebben op geen enkel moment het gevoel gehad dat we een beslissing hebben moeten maken die er iets toe deed. Diegene die het minste slechte ronden speelde, won aan het einde van het verhaal. En hoe speel je een slechte ronde? Door toevallig niet datgene te dobbelen dat je nodig hebt. Ik kan nog begrijpen dat je ietwat tactisch op meerdere paarden probeert te gokken zodat je meer kans hebt op een goede worp, maar toch hadden we allemaal het gevoel dat het ietsje “meer” mocht zijn.

Feit dat alle spelers eigenlijk vroeger wilden stoppen omdat we het wel gezien hadden, zegt eigenlijk ook al veel, want dat gebeurt echt zelden of nooit. Ook nu zijn we beleefd geweest en hebben we het spel volledig afgewerkt. Zelfs de winnaar kon niet echt van z’n winst genieten, want ook die vond er bijzonder weinig aan en dat is niet zo’n goed teken lijkt me.

Voor wie is dit dan wel een spel? Voor de yathzee-liefhebber die een keer wat leuke tekeningen wil naast z’n dobbelstenen en een keer ietwat andere combinaties probeert tevoorschijn te toveren. Je zou het eigenlijk ook goed met yathzee kunnen vergelijken wat speelgevoel betreft. Aanvankelijk kan je nog vele combinaties gooien en heb je altijd wel iets om te gebruiken, maar na verloop van tijd raken de opties op. Het grote voordeel bij yathzee is dat je telkens iets moet cashen en dat het spel relatief snel afgelopen is, hier kan het wel even blijven duren als de juiste combinaties niet gegooid worden. Wij juichten alvast toen de winnende worp werd gegooid door een andere speler, want 45 minuten zo goed als breinloos dobbelen met drie spelers was ons te veel van het goede.

Titel : Armonia
Auteur : Uwe Rosenberg
Uitgeverij : Skellig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s