Rulebenders

+ Ook dit speelbord van de Game Brewer spreekt onmiddellijk aan door de unieke vorm en artwork
+ Het algemene spelidee dat de spelregels gedurende het spel worden aangepast voor elke speler afzonderlijk en in het algemeen is best een coole gedachte
+ Er zijn 6 themastapels aan kaarten, waarvan je er slechts 4 gebruikt in een spel, dus je kan wederom gaan combineren
+ De spelregels geven ook aan waar elke themastapel een beetje voor staat, zo kan je ervoor opteren om met veel of minder interactie te gaan spelen
+ Het materiaal is in het algemeen erg mooi, de blokjes, de fiches, de kaarten, weinig op aan te merken
+ Het spelregelboekje is goed geschreven, er is een appendix voorzien om de moeilijkere kaarten te verduidelijken en bovendien staat op de achterkant een overzicht van alle symbolen
+ Het spel intrigeert, ook al is het misschien niet je ding, je gaat toch getriggerd zijn
+ Het spel is uniek in z’n soort, in mijn ruime collectie kan ik niet onmiddellijk iets voor de geest halen dat met dit spel te vergelijken valt
+ De strijd is spannend en zelfs al heb je het gevoel dat je erg slecht gespeeld hebt, aan het einde van de rit sta je er soms nog beter voor dan je verwacht had (zie ook onder)
+ Je moet héél veel kleine beslissingen nemen, die uiteindelijk opstapelen en wel een wereld van verschil kunnen maken (niet in puntenaantal maar in speelgevoel)

– De spelvoorbereiding moet je wel even rustig doornemen, zeker de eerste keer is het toch een beetje zoeken
– Hiermee gepaard toch wat opmerkingen omtrent het spelregelboekje, de gebruikte verwoording is logisch als je het spel kent, maar als dit niet het geval is, moet je toch even zoeken wat al die moeilijke termen betekenen
– Het spel kan erg situatie-afhankelijk zijn omdat je aangewezen bent op de kaarten die je op handen krijgt, hou hier zeker rekening mee, want het zou wel eens een erg frustrerend potje voor je kunnen betekenen
– In de kern is dit een relatief eenvoudig meerderhedenspel, je tracht meer blokjes te leggen dan de andere spelers, maar hier trekt het spel zichzelf soms volledig uit de haak. In onze speelsessie konden twee spelers over zo goed als al hun blokjes beschikken, terwijl de andere spelers het met véél minder moesten doen. Gevolg is constante dominantie van beide spelers en de anderen zaten er zo wat voor spek en bonen bij (wat de meerderheden betreft)
– Als je echt pech hebt met de kaarten die je op handen krijgt, kom je soms muurvast te zitten en kan het spel erg frustrerend voor je verlopen (en ik durf zelfs niet zeggen dat het aan jouw eigen foute keuzes zou liggen)
– Vier rondjes lijkt niet veel, maar ze duren stelselmatig langer en langer, aan het eind duurt het misschien net dat tikje te lang

Conclusie : Eén ding staat vast, Rulebenders liet niemand rond de tafel onberoerd. Maar, ook niet altijd in de positieve zin. Het is zo’n spel dat ongetwijfeld voorstanders zal hebben, maar evenzeer fanatieke tegenstanders. Het wispelturige spelverloop gaat hier zeker niet vreemd aan zijn. Ik las al regelmatig het woord “ongebalanceerd”, maar dat lijkt me dan weer eerder niet het geval. Ik denk dat het eerder iets genuanceerder moet zijn in de zin van “als ik geluk heb dat ik de juiste kaart op het juiste moment in handen krijgt, dan kan deze redelijk goed uitpakken” en even goed “ik krijg hier net een kaart op handen waar ik compleet niets mee ben, want de situatie is niet van die aard dat je er naar toe kan spelen”.

Rulebenders intrigeert, niet enkel omwille van het toffe en mooie spelmateriaal, het unieke speelbord en de variatie die je kan gaan maken met zes mogelijke themadecks aan kaarten. Het belangrijkste in mijn ogen is het spelconcept: het feit dat je zelf de spelregels gaat aanpassen gedurende het spel, in het algemeen én voor elke speler in het bijzonder. En het moet gezegd, dit systeem op zich lijkt ook nog best wel te werken. Hier spreekt men niet over ongebalanceerd of oneerlijk, want je maakt zelf je eigen keuzes, je bepaalt zelf welke regels voor jou van toepassing gaan zijn en welke niet. In zekere zin natuurlijk, want de speler die dominant kan spelen, die de meerderheden binnenhaalt, bepaalt het ritme van het spel … en dit zal steeds in het eigen voordeel en de anderen hun nadeel zijn (indien mogelijk).

Rulebenders is ook eerder een beleving tijdens het spelen, het is niet zo dat je constant punten sprokkelt, deze worden veeleer aan het eind pas belangrijk, maar als het even lukt neem je ze natuurlijk mee. Er zijn er overigens niet zo héél veel te verdienen, 39 was bij ons de topscore in het eerste spelletje. Niet dat dat een referentie is, het zal trouwens elk spel compleet anders zijn omdat de situatie gewoon telkens helemaal anders kan zijn.

En het zijn deze situationele spelmechanismen die tegelijk ook de zwakte zijn van het spel zelf en het spelsysteem in het bijzonder. Er kunnen gedurende het spel best wel wat frustraties ontstaan bij spelers. Concreet waren er bij ons potje 2 spelers die lekker konden combineren, meerderheden winnen en alles viel netjes in de plooi, maar de andere spelers wonnen werkelijk geen enkele meerderheid, zaten in de hoek waar de klappen vielen en moesten zich richten op ogenschijnlijk mindere acties. Ik zeg bewust ogenschijnlijk, want aan het eind van het verhaal worstelden ze zich netjes tussen de “vlot” spelende spelers in de eindstand. Je hoeft dus helemaal niet “in” het spel te zitten om aan het eind “mee” te doen. Op zich is dit een fijn gegeven, maar tijdens het spel zelf wil iedereen toch liever met een positief gevoel rond de tafel zitten.

Rulebenders is ook een spel dat niet zo eenvoudig naar je hand te zetten is. Je moet echt al wel doordacht te werk gaan om het hogere doel dat je voor ogen hebt te bereiken. Je kan het ook niet zo maar gaan opbouwen, je bent afhankelijk van het moment, zal moeten anticiperen en vooral intuïtief sterk in je schoenen staan. Ook dit zijn op zich weer erg positieve noten en ook de reden waarom ik dit spel echt wil intrigerend, interessant en uniek vind. Ik zou ook niet echt weten hoe het anders zou kunnen uitgewerkt worden (soms lees ik dat het concept te weinig doorontwikkeld zou zijn, maar dit is zeker niet mijn mening, want bij de Game Brewer zijn ze op dat vlak top).

Misschien is deze Rulebenders gewoon eens een type spel dat niet voor iedereen is weggelegd, dat een eerder niche markt zal aanspraken van spelers die op zoek zijn naar zulke rare kronkeligheden in de steeds veranderende spelregels. Ik reken mijn rare kronkels er voorlopig ook bij en geef het spel het voordeel van de twijfel, ook al zal het spel misschien niet zo vaak op tafel komen als andere kleppers. De eerlijkheid gebiedt me ook wel te zeggen dat deze op de derde en laatste plaats komt van de trilogie aan spellen dat de uitgeverij dit najaar uitbracht (zijnde Hippocrate, Stroganov en Rulebenders), maar dat is zeker geen schande als je die andere titels eens van naderbij gaat bekijken.

Titel : Rulebenders
Auteur : Tom Vandeweyer
Uitgeverij : Game Brewer

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s