Witchstone

+ Wat een prachtige productiekwaliteit voor een retail-spel
+ Reiner Knizia gooide al hoge ogen met Mille Fiori dit jaar, deze Witchstone zet z’n voet er netjes naast (en zelfs voorbij op vele gebieden)
+ Het spelverloop op zich is erg eenvoudig, slechts 11 rondjes en je kan aan de eindtelling beginnen, maar wat een fijne mogelijkheden
+ Er zal zeker een geluksfactor in het spel zitten, maar als hier iemand op sakkert, dan geef ik ze toch dik ongelijk, de mogelijkheden zijn enorm, de alternatieve acties en mogelijkheden evenzeer
+ Je kan op héél wat manieren punten gaan scoren, maar alles lijkt op zich best uitgebalanceerd
+ Ondanks dat alles netjes is uitgebalanceerd, gaat de beste speler (puzzelaar) zeker aan het langste eind trekken, want er kan wel degelijk een verschil gemaakt worden
+ Eens je de zes verschillende acties in de vingers hebt, is het genieten in het puzzelen en zoeken naar de best mogelijke combinatie
+ Er is aan echt alles gedacht lijkt me, een toffe en nuttige inlay, een speeloverzicht met actiespoor (zodat je die ook kan traceren als je een killercombo gaat spelen), een marker om de tegel aan te geven die je net speelde (wat vooral handig is naar het einde van het spel toe), zelfs een hulpblaadje met veel gestelde vragen
+ Er is op zich niet al te veel interactie tijdens het spel, je kan wel eens achter het net vissen voor bepaalde bonussen, maar er ligt voldoende op te rapen voor iedereen
+ Het is een positief spel, je kan in principe altijd wel erg nuttige zaken doen en toffe beurten spelen
+ Het speelt gewoon zo lekker fijn en vlot weg en geeft je onmiddellijk zin om het bij een volgende speelsessie weer op tafel te gooien

– Er zijn misschien maar zes acties in het spel, maar je moet ze wel even doorgronden en stapsgewijs overlopen, zodat je niets vergeet, want dit kan cruciaal zijn voor het ganse spel (vaak gaat het zelfs over het vergeten van overwinningspunten te nemen)
– De spelregels lezen vlot en zijn prima geschreven, maar er staan echt belangrijke zaken in de kaders bij de voorbeelden en opmerkingen, deze zaken zien we graag punt voor punt in de reguliere spelregels
– De mogelijkheden die je kan gaan ondernemen zijn best groot, AP-spelers zouden zich af en toe weer kunnen gaan verslikken, zeker omdat de speler voor je een deel van je plannetje in de war kan sturen
– Je bent toch vooral op jezelf aan het puzzelen, maar mij stoort het niet want je hebt de tijd nodig om al je diverse mogelijkheden te overschouwen
– Het thema kwam er op de één of andere manier niet echt door voor mij persoonlijk, maar dat vind ik helemaal geen probleem als ik bekijk hoeveel speelplezier ik had

(foto : Wouter Debisschop)

Conclusie : Reiner Knizia die in coöperatie met een Italiaan een laagje extra in z’n spel stopt, het voelt zelfs in zekere zin een beetje Feldiaans aan, want de puntensalade is nooit ver weg. Als je Witchstone een beetje gaat ontleden kom je ook al gauw tot de constatatie dat het spel veel diverse speelelementen bevat van andere spellen. Ik kon vanaf minuut 1 (zelfs tijdens de uitleg van de spelregels) al Ticket to Ride zien plaatsvinden in de glazen bol, want het bouwen van de energetische verbindingen zouden zo maar treintjes kunnen zijn. Een afgewerkte route (euh sorry, verbinding) levert je dan ook weer punten op.

De ganse puzzel met je actietegels bracht dan weer een vleugje Bonfire met zich mee voor mij, en de sporen (toverstaf en pentragram) zijn ook niet onbekend. Maar toch voelt het ganse spel redelijk uniek en fris. Het is alsof je thuis komt, maar toch ergens anders bent. Het voelt vertrouwd, zit gauw in je vingers en dan kan het niet anders dan dat het speelplezier de bovenhand haalt. Alle spelers rondom onze speeltafel waren deze mening toegedaan, dus ook al klinkt dit alles misschien een beetje te lyrisch, een zekere vorm van waarheid gaat er zeker inzitten.

Ik durf mijn hand er dan ook voor in het vuur stoppen dat dit spel veel liefhebbers zal kunnen bekoren. Zowel de familiespeler die een uitdaging wil, als de veelspeler die af en toe ook eens een rustigere avond wil (omdat zijn hersenen nog niet zijn hersteld van de vorige Lacerda-meltdown) gaat hier z’n gading vinden. Zelfs met jongere spelers liggen er hier zeker mogelijkheden, maar dan moeten ze wel even doorheen de diverse stappen van elke acties kunnen geraken.

Ik weet niet of de cover van de doos het grote publiek overstag gaat laten gaan, misschien deinzen ze er een beetje voor terug, maar dat zou erg jammer zijn. In de doos zit een héél tof spel met prachtig materiaal, dat eens je alle acties in de vingers hebt, in elkaar puzzelt als een Ikea-kast. Op zich niet moeilijk, voor iedereen toegankelijk, maar toch altijd weer uitdagend en verrassend.

Titel : Witchstone
Auteurs : Reiner Knizia & Martino Chiachierra
Uitgeverij : 999 games

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s