Union Pacific

+ Treintjes en een spel van Alan R. Moon, dan is Ticket to Ride niet ver weg zou je denken, toch wel, dit is een compleet ander spel
+ Compleet anders, maar toch even toegankelijk en spannend (op de goede oude retro-manier)
+ Ik moet dit artwork en materiaal niet meer vergelijken met het materiaal van vandaag de dag, dat is van de pot gerukt, maar het is wel lekker duidelijk en overzichtelijk allemaal
+ Het einde van het spel is niet te voorspellen en kan plots opduiken, dit zorgt voor de nodige spanning
+ Dit spel stamt nog uit een tijd dat er standaard met zes spelers rond de tafel kon gezeten worden en of je dit spel nu met 2 of tot 6 speelt, het gevoel blijft zo goed als identiek
+ Het uitbetalen van de dividenten is logisch en redelijk snel berekend allemaal, het papieren geld neem je er hier eigenlijk best wel bij

– Het geheel is zeker overzichtelijk, maar er zitten nogal wat kleuren in het spel en sommigen zijn iets moeilijker te onderscheiden bij slechte lichtinval, gelukkig zijn alle kaarten ook gemarkeerd met logo’s van de spoorwegmaatschappijen
– Het einde kan plots komen of ook erg lang achterwege blijven, soms duurt het spel hierdoor net dat tikje te lang (je zou hier zelf een mouw aan kunnen passen door enkel kaarten uit het spel te halen, maar dan gaat de mogelijke balans wel ietwat weg)
– Het uitbetalen van de dividenten is een boekhoudingsproces waar je vier keer doorheen moet, het vlot wel als je stapsgewijs de spoorwegmaatschappijen afhandelt volgens de volgorde op de overzichtskaartjes

Conclusie : Deze Union Pacific is één van die oudere spellen die op regelmatige basis eens uit de spellenkast wordt getoverd. Ik kan er geen vinger opleggen waarom dit het geval is, want er is materiaal genoeg dat de moeite is om te herspelen, maar op de één of andere manier komen we vaak bij deze Union Pacific terecht.

Het zal alleszins niet zijn voor het flitsende, prachtig vormgegeven materiaal, metalen munten, hooggedetaillerde miniaturen en ander lekkers, want dit spel is retro, in alle aspecten van het woord. Het speelbord gebruikt saaie bruintinten, het papieren geld is ook niet ons favoriete spelmateriaal, de kaarten zijn goed maar ook niet om naar te blijven kijken, … maar toch is het allemaal wel méér dan oké, overzichtelijk en duidelijk.

Het spel zelf tilt het spel een niveautje hoger. Het is toegankelijk, duidelijk, zit goed en gebalanceerd in elkaar, is spannend en gaat de meeste spelers wel weten te bekoren, misschien net omdat het vanuit die underdog-positie komt. Qua thema en auteur ga je misschien TTR voor de geest halen, maar toch is dit een ander gegeven. Het verzamelen en uitspelen van de aandelen speelt even vlot en duidelijk als TTR, maar dit spel heeft ook z’n eigenheid.

Thematisch lijkt het zelfs niet allemaal te kloppen, fans van echte aandeelspellen zullen ongetwijfeld stijgeren als blijkt dat je aandelen krijgt van een spoorwegnetwerk naar keuze als je gaat investeren en niet logischerwijs die waarin je investeert. Ook zullen enkel de beste en tweede beste investeerder divident uitgekeerd krijgen, dus een te kleine investering levert je niets op. Het breken van gelijkstanden is ook kinderachtig makkelijk en er wordt altijd naar beneden afgerond (wat wel belangrijk is).

Union Pacific is vooral een positief spel. Je gaat enkel opbouwen, niet afbreken. Je gaat allemaal wel een zaakje kunnen doen hier of daar. Aan het eind is het erg spannend en gaat het op details aankomen. Je kan zelfs redelijk wat verdienen soms met een relatief kleine inspanning. Het is zo’n beetje anticiperen en zoeken naar een goedkope tweede plaats bij de meeste spoorwegnetwerken en één van de stevige eruit te kiezen om je slag te slaan. Maar ook hier gaat iedereen weer wel wat kunnen meegrabbelen.

Vooral het moment van dividentuitkering zal erg belangrijk zijn. Soms komt een uitkering te vroeg, soms ook te laat en als je de pech hebt dat andere spelers net ervoor je de loef afsteken met aandelen, dan blijf je soms met lege handen achter. Het is echter niet zo dat dit frustrerend wordt, en iedereen zal wel eens z’n portie pech of geluk hebben. Bovendien moet je hier ook gewoonweg rekening mee houden en naar gaan anticiperen. Misschien heb je dan iets te hard gespreid en te veel gewild en dat kan onverbiddelijk zijn.

Je merkt aan mijn passionele zinsbouw ongetwijfeld al dat we eigenlijk wel houden van dit kleinood. Union Pacific is old-school, goed, toegankelijk, soms een tikje te langdradig, maar het speelt gewoon lekker weg. Het ziet er misschien niet uit, maar misschien is dat nu net verademend in deze tijden van overvloed, prachtig artwork en dito spelmateriaal. Het is en blijft toch in de eerste plaats een gezelschapsspel!

Titel : Union Pacific
Auteur : Alan R. Moon
Uitgeverij : 999 games

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s