Cuzco

Het betreft hier een herwerkte versie van de klassieker “Java”, uit de maskertrilogie van onderstaande auteurs. Speeltechnisch zijn er geen al te grote verschillen te melden, maar aangezien de oude versie nog niet op dit blog terecht is gekomen, plaatsen we ineens de nieuwe versie online. Hopelijk kunnen we op termijn ook de recensies van de twee andere titels nog posten.

+ Het materiaal is méér dan degelijk, vooral de stenen tempels die netjes in elkaar passen vormen een serieuze eye-catcher in dit spel
+ Dit is een abstract, strategisch spel met enorme mogelijkheden, véél meer dan je oorspronkelijk verwacht en in gedachten hebt
+ De groeimarge is dan ook zeker aanwezig, elke keer weer leer je iets nieuws bij en een mogelijke tactiek van spelen
+ Het speelveld wordt stelselmatig opgebouwd en zal er telkens helemaal anders uit gaan zien
+ Het voelt langs de ene kant old-school aan, maar het blijft toch erg verfrissend en intrigerend
+ De strijd is erg spannend, iedereen gaat tot het slot meedraaien voor de winst en het gaat tot de eindtelling duren alvorens het doek zal vallen
+ Het spelersoverzichtje is vooral handig om het spel uit te leggen (maar er ontbreken wel enkele zaken, zie onder)
+ De spelregels zijn volledig en lezen op zich wel vlot (hier en daar een extra voorbeeld of tactische tips waren misschien wel handig geweest)
+ Dit soort spellen werkt eigenlijk met alle spelersaantallen wel goed, zij het dat ze ietwat anders gaan aanvoelen
+ Als je houdt van je acties optimaliseren en je mogelijkheden overlopen dan is dit zeker een sterk spel voor jou

– De stokjes om aan te geven dat er reeds een festival heeft plaatsgevonden in een tempel zijn niet meteen het handigste om te gebruiken (maar dit is muggenziften)
– Je merkt aan de speeloverzichten dat het spel ietsje ouder is, enkele kleine regels hadden er bij op mogen staan (bv. mag slechts één keer gespeeld worden, moet als eerste actie, is de laatste actie, …)
– Het ware handig geweest als je jouw acties kon traceren, want je vergeet soms actiepunten te tellen (zeker als je begint te twijfelen)
– Dit spel kan zeer AP-gevoelig zijn (of worden), zeker als het spannend begint te worden, worden de beurten stelselmatig een stukje langer

(foto : Henk Rolleman)

Conclusie : Het was al jaren geleden dat ik de maskertrilogie nog speelde en ik moet bekennen dat het allemaal erg vertrouwd aanvoelde, alsof je bij een oude liefde terugkeert. Het voelt allemaal old-school aan, maar in de positieve zin van het woord. Vroeger waren de spellen misschien dan wel met héél wat minder toeters en bellen en hadden de “stevigere” spellen een spelregelboekje van om en bij de acht bladzijden (ipv de 30 die tegenwoordig standaard zijn), ze zijn speeltechnisch en qua ontwerp echt wel minstens de evenknie van de huidige generatie aan spellen.

Het verwondert niet dat het auteursduo naam en faam verwierf met deze trilogie en er is dan ook meer dan een reden waarom er een herwerkte (moderner ogende) versie op de markt kwam. Ik denk dat dit erg goed bekeken is van Keep Exploring Games, want hiermee zetten ze zich onmiddellijk met kwaliteit in de markt en krijgen ze op die manier ruimte om nieuwe projecten en dromen te verwezenlijken.

Cuzco heeft een actiepuntensysteem, net als de andere spellen uit de reeks (en heel wat spellen uit die periode). Zes acties om precies te zijn (hoewel je drie keer in het spel tot een zevende actiepunt kan uitspelen). De acties die je kan uitvoeren staan netjes opgelijst op een overzichtje en zijn op zich héél eenvoudig om uit te voeren, maar de diepgang die er ontstaat bij het opbouwen van het speelveld is enorm. De overvloed aan kleine tactische keuzes en stevige lange-termijn strategische keuzes zijn toch redelijk omvangrijk voor zo’n “eenvoudig” spelletje.

Door deze diepgang gaat het spel ook wel z’n tijd in beslag nemen. Het leidt al gauw tot AP en als je alles wil overdenken ga je je misschien wel eens verliezen in je eigen gedachtegang. Op zich geen erg, want iedereen gaat wel eens zo’n momentje hebben. Je voelt op dat moment ook de spanning door je lijf gaan, want je weet en voelt gewoon dat dit het moment van de waarheid is, de beurt waarin je een slag(je) kan slaan. Iedereen gaat wel eens zo’n beurt hebben, hierdoor blijft het erg spannend, maar de grote punten zijn aan het slot te verdienen. De speler die zich stelselmatig in de sterkste posities heeft gewrongen gaat nog héél wat kunnen sprokkelen en het verschil maken. Laat het duidelijk zijn: de beste speler wint dit spel sowieso! En je weet ook hoe je de volgende keer zal gaan spelen, maar of dat op dat moment dan ook daadwerkelijk zal lukken is niet gezegd, want de situatie zal wederom anders zijn.

Je moet als speler anticiperen, interpreteren en optimaliseren. Met de weinige actiepunten je zo voordelig mogelijk nuttig maken en meedoen voor de punten, festivals of posities op het speelbord op langere termijn. Diegene die hier het beste in slaagt, zal het laken naar zich toetrekken. Verkijk je zeker niet op een speler die tijdens het spel uitloopt in de puntenstand, want deze kan aan het slot nog pijnlijk worden voorbij gestoven door zowat elke andere speler.

Als je weet dat ik van de originele maskertrilogie Java het minste van de drie vond (maar ik weet niet meer exact waarom), dan kan je al likkebaardend uitkijken naar de eventuele recensies van de andere titels. Ik ga mijn best doen om deze toch nog eens op het programma te zetten (hopelijk ook in de Keep Exploring Games editie), zodat we ze ook hier op de blog kunnen presenteren.

Titel : Cuzco
Auteurs : Wolfgang Kramer & Michael Kiesling
Uitgeverij : Keep exploring games

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s