Terracotta army

+ Een doosje, letterlijk gevuld met soldaatjes, handig om te spelen en op te bergen en bovendien netjes bedrukt met de mogelijke bijpassende bonussen
+ De miniatuurtjes zijn bijzonder mooi en de graftombe wordt letterlijk gevuld met deze standbeelden
+ In de kern een eenvoudige worker-placement, gecombineerd met een meerderheden-score-mechanisme, relatief eenvoudig om uit te leggen, maar redelijk diepgaand om te spelen
+ Kwapinski is misschien (nog) niet de grootste naam aan het spelauteursfirmament, maar hij is toch echt wel stilaan een mooie plaats aan het opeisen voor mij persoonlijk
+ De cover van de speeldoos is in mijn ogen echt machtig en oogt erg volwassen
+ Het spel is niet zo maar een samenvoegsel van spelmechanismen, het is echt een charmant en elegant ontwerp met vloeiende mechanismen
+ De beste speler wint dit spel, punt aan de lijn
+ De doelen waarnaar je elke ronde speelt, bepalen echt de flow van het spel en deze zijn elke sessies hoogstwaarschijnlijk ietwat anders (wij verzonnen zelf al een extra tegeltje trouwens)
+ De sterkste speler zal zeker stevig scoren, maar het is niet zo dat er een motortje in het spel zit die, eens hij aanslaat, niet te stuiten is. Je moet daadwerkelijk elke beurt opnieuw je talrijke opties gaan overlopen en optimaliseren
+ Je wil meestal weer véél meer dan je daadwerkelijk klaar weet te spelen, de essentie van een super goed spel

– Het spel is best AP-gevoelig, zeker als je goed speelt, kan je het wiel gaan manipuleren, heb je geavanceerde werkers die je kan inzetten en zijn de mogelijkheden plotsklaps een stuk hoger dan wanneer je een beetje nauwer in de schoentjes zit, er kan dus best een groot tijdsverschil ontstaan in speelbeurten
– Er dient echt wel wat geteld te worden aan het eind van het verhaal en de meerderheden zijn niet in alle situaties even makkelijk te onderscheiden, je moet erg secuur te werk gaan zodat je geen jammerlijke foutjes maakt
– De beste speler wint dit spel, als die een stukje sterker is of gewoon wat beter speelt dan de anderen zou het al wel eens iets over halfweg beklonken kunnen zijn
– De meeste zaken zijn zéér duidelijk en visueel, maar het scoren is toch wat abstract de eerste keren, gebruik zeker de spelregels om stapsgewijs te werk te gaan zodat je niets vergeet
– De speler die voor je aan de beurt is, kan het rad deels overhoop gooien, hierdoor haalt het niet zo erg veel uit om heel je beurt al op voorhand te overdenken, want dan valt het meestal in het water. Toch zou ik aanraden om dit wel te doen, zodat je toch al een deel van de opties kan uitsluiten of je daar specifiek wel op richten

Conclusie : Deze Terracotta army was al geruime tijd aangekondigd door Board & dice. Sporadisch werden er nieuwe beelden gelost van de cover of waren er kleine stukjes speelbord te aanschouwen op hun website en sociale media. Vanaf het begin intrigeerde het spel en was het maar de vraag of het ook tot de T-reeks zou behoren. Op basis van de titel en de zwaartegraad zou je zeggen van wel, maar officieel mag je hem er niet toe rekenen, daar het andere auteurs betreft. Het zal ons een zorg zijn of dit al dan niet het geval is, we krijgen hier gewoonweg een lekkernij voorgeschoteld van onze vrienden van Board & dice.

Maak je borst maar nat en bind de strijd aan als je houdt van worker-placement, visuele ondersteuning zodat een relatief moeilijk spel toch toegankelijk lijkt en een meerderhedenprincipe om “u” tegen te zeggen. Deze meerderheden zijn de grootste vorm van punten scoren in het spel. Je tracht uiteraard ook tegemoet te komen aan de ronde-doelen, die op zich ook weer meerderheden vragen, maar moet ook steeds de eindtelling in het achterhoofd houden, want daar valt er echt nog wel het één en ander op te rapen. Je kan zeker punten scoren gedurende het spel door miniaturen op het bord te plaatsen en eventuele bonussen eraan te koppelen, maar durf gerust een minder gunstig miniatuur in te brengen dat op langere termijn je hoogstwaarschijnlijk veel meer zal opleveren.

De ronde-doelen zullen je in bepaalde richtingen duwen, ze geven aan welk kwadrant interessant is, of je in de middelste kolom bouwt, welk type van strijder je best in het spel brengt, … De onderlinge posities zijn dan ook nog eens belangrijk, want er worden automatisch groepen gevormd van dezelfde soort strijder. Ze zijn namelijk aan het eind van het verhaal punten waard gelijk aan het aantal verschillende spelers die betrokken partij zijn, dus als iedereen al betrokken is, spring je best mee op de kar. Bij elk van de meerderheden is er ook een troostprijs in de vorm van “aanwezigheid”, dan is één simpel poppetje op de juiste plaats voldoende om toch nog wat punten mee te grissen.

De acties zelf zijn allemaal duidelijk en erg rechtlijnig. Als je één keer de uitleg krijgt van deze acties, is een overzichtje zelfs overbodig. Alles is echt super visueel voorgesteld op het speelbord, zodat dit op zich geen enkel probleem zal opleveren. Vanaf je eerste beurt die je speelt, zit je onmiddellijk in het spel en weet je welke acties je kan (en mag) ondernemen. Ze uiteindelijk zo optimaal mogelijk gaan combineren en op lange termijn zien waar je naartoe wil gaan, is een stukje moeilijker. Om dit in de vingers te krijgen ga je sowieso meerdere sessies nodig hebben. Je hebt er al enkele nodig om het scoreverloop aan het einde in de vingers te krijgen, want dit is allesbehalve evident. Hou het spelregelboekje zeker bij de hand die eerste keer, want er zijn wel wat zaken te overlopen.

Het is zeker ook niet zo dat deze eindtelling plots spelbepalend hoeft te zijn. Bij ons was de leider al lang ribbe-de-bie, maar je komt wel op je verdiende plaats terecht. Naast het veelvuldig proberen inbrengen van krijgers, wil je vooral meerderheden bij de diverse groepen en vooral bij de waardevolle groepen ten volle scoren. Ook de specialisten die je kan gaan aanschaffen in het spel kunnen echt spelbepalend zijn en ze zijn erg doordacht ontworpen, maar dat laat ik je graag zelf ontdekken tijdens een speelsessie.

Qua grondstoffen blijft het hier allemaal erg simpel : geld en klei heb je nodig. Geld om meesters op te leiden die je erg krachtige bonussen kunnen geven eens je ze activeert en die zorgen voor inkomsten in de vorm van geld en het nat houden van klei. Klei heb je natuurlijk nodig om krijgers te gaan bouwen. Klei die ook na elke ronde uitdroogt, maar mits wat extra water erover te kieperen terug beschikbaar wordt, maar het kost je wederom een actie natuurlijk. De overige acties op de wielen, waarvan je er overigens één (tegen betaling van 2 munten) een stapje kan verdraaien alvorens je actieplaats te kiezen, zijn het veranderen van de speelvolgorde en het upgraden van je werkers. Als je jouw kleine werker vervangt door een grote heb je in toekomstige beurten nog meer mogelijkheden. Een actieplaats die al ingenomen is door een kleine werker is niet meer beschikbaar voor een andere kleine werker, maar wel voor een geavanceerd modelletje. Hierdoor maakt je speelvolgorde weer een tikje minder uit en zijn de opties groter.

Bij elke actieplaats horen trouwens 3 acties, afgebeeld op de binnenste, middelste en buitenste ring. Je werkt steeds verplicht van binnen naar buiten. De binnenste en middelste actie mag je trouwens verzaken in ruil voor een natte klei of een muntje. De buitenste actie is te nemen of te laten en is meestal de bouw van een neutrale specialist of het opendraaien van één van je wapens. Deze wapens heb je dan weer nodig om een bonus te gebruiken na het bouwen van een desbetreffende krijger of het bouwen van een specialist. Het komt er dus daadwerkelijk op aan om de wapens open te hebben liggen alvorens de andere actie uit te voeren, zodat je de bonus kan meegrissen en optimaliseert.

Dit klinkt nu allemaal waarschijnlijk een beetje “chinees” als jullie dit hier lezen en het spel nog niet echt kennen, maar het valt allemaal echt reuze mee qua spelregels. Dit alles maakt het spel toegankelijk. De immense diepgang en complexiteit aan samenhang van de diverse elementen zijn dat een stuk minder en zorgen er op hun beurt toch weer voor dat dit een AP-gevoelig spel kan worden waar je je hoofd serieus op kan gaan breken en dat qua speelduur ook net dat tikje te lang zou kunnen duren voor de meeste spelers. Bij elke sessie zal het beter gaan vlotten, maar puur op basis van het totale gevoel plaats ik deze Terracotta army (puur gevoelsmatig dus) net achter die andere klepper van Board & Dice “Tiletum”. Deze blijft voorlopig aan de leiding in de stand van heavy euro’s na deze Spiel. (maar we zijn nog lang niet aan het eind, dus hou ‘m hier)

Terracotta army solo : (geschreven door Davy)

In het solospel ga je het opnemen tegen Li Si, de eerste minister. Deze is zeer misnoegd omdat het veel te lang duurt vooraleer het Mausoleum klaar is en heeft dus besloten om het werk zelf te doen en de keizer te eren. Dus het is aan jou om te bewijzen dat je het toch beter kunt dan de minister anders zul je je eeuwig schamen hiervoor.

De officiële soloregels zijn ontworpen door Dàvid Turczi en je kan de pdf hiervan terugvinden op BGG.

Het spel wordt opgesteld zoals een spel voor 2 spelers. De minister is steeds startspeler, dus er zijn geen rondemarkers nodig. Het eerste paard en de eerste muzikant worden niet geplaatst in hun respectievelijke kolom van specialisten. Deze zijn zogezegd al gebouwd waardoor de prijs dus al iets hoger ligt om de volgende te bouwen. De wapens van de minister mogen in een willekeurige volgorde gelegd worden, deze volgorde wijzigt nog een paar keer tijdens het spelen. De rondemarker van de minister wordt tegenover de “gain artisan” actie gelegd en is voor de rest van het spel de “Overseer”. De minister start ook reeds met 1 willekeurige Master. Verder heb je 2 6-zijdige dobbelstenen nodig, en een afgedrukt exemplaar van de “Quick reference” en “Decree chart”. Deze pagina’s vind je achteraan het document.

Het Decree chart is een blad waar 11 verschillende acties opstaan. Tijdens het spel ga je regelmatig voor een “Decree” moeten rollen. Je plaatst dan een craftman van 1 van de kleuren die niet meedoen op het geworpen aantal. Deze acties worden dan uitgevoerd aan het einde van zijn beurt en de craftsmen gaan terug van het blad.

Je gaat ook regelmatig een “Spare” actie moeten doen omdat hij een bepaalde actie niet kan doen. Hiermee krijgt de minister 2 punten en 1 klei of 1 geld.

Wanneer de minister aan de beurt is, gooi je met de 2 dobbelstenen. De laagste waarde van de 2 dobbelstenen bepaalt het aantal stappen die de overseer in klokwijzerzin verder zet op het rad. Hij slaat de plaatsen over waar hij reeds een craftsman of artisan heeft of waar er reeds een artisan van jou staat. Indien mogelijk plaatst hij waar hij eindigt een werker. Indien hij de keuze heeft tussen een artisan of craftsman, plaatst hij een craftsman. Als er geen werker geplaatst kan worden, dan rol je voor een decree en plaats je de overseer naar de volgende vrije plaats in klokwijzerzin. Daarna voer je de 3 acties uit zoals je zelf zou doen, dus van de binnenste cirkel naar de buitenste.

Op het einde van de ronde, nadat iedereen zijn acties heeft gedaan, is er nog de kans dat de minister een “surprise build” gaat doen. Indien hij 6+ klei heeft, geeft hij er 5 af om een Warrior te bouwen. Moest hij daarna nog 6+ klei hebben, doet hij dit nogmaals. Idem voor geld. Indien hij 8+ geld heeft, geeft hij 5 geld af om een Warrior te bouwen, moest hij daarna nog 8+ geld hebben, bouwt hij nog 1. Hij kan in totaal in deze bouwfase maximum 4 Warriors bouwen.

De Inspectorfase, het scoren voor muzikanten en tegels gebeurt op dezelfde wijze als het standaardspel.

Tijdens de Cleanup fase zal de klei van de minister niet uitdrogen, maar hij ontvangt ook geen geld van eventuele masters. Daarna krijgt hij weer een willekeurige master ter beschikking waar hij zijn token plaatst, tenzij het de laatste ronde was.

Conclusie: De pdf met regels valt op zich nog goed mee. Het enige waar je veel tijd en werk gaat insteken, is wanneer de minister een warrior gaat plaatsen. Er zijn zoveel zaken die je moet afgaan om allereerst al te kiezen welke warrior er geplaatst gaat worden en daarna moet je nog gaan bepalen waar deze geplaatst gaat worden. Dit ga je niet geleerd krijgen door het 1x te spelen. Mij is het alleszins niet gelukt. Het plaatsen van de specialisten van de minister vraagt ook wel wat tijd en leeswerk. Hiervoor moet je steeds de rij van de minister met beschikbare wapens afgaan en dan gaan bepalen of hij de specialisten wel wilt plaatsen.

Ik vond het leuk om solo spelen, maar het “gedoe” met de plaatsing van de warriors en specialisten van de minister houdt me een beetje tegen om het snel weer op tafel te leggen. Daarom dat ik deze ook eerder als multiplayer zal spelen dan solo.

Titel : Terracotta army
Auteurs : Przemyslaw Fornal & Adam Kwapinski
Uitgeverij : Board & Dice

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s