Discordia

+ Het dobbelsteen-keuze-mechanisme van Clever, maar dan in een euro-puzzel
+ Het lijkt of je enorm veel acties ter beschikking hebt, maar niets is minder waar, een speelbeurt blijft binnen de perken (met uitzondering van één of twee superbeurten die je misschien kan gaan spelen)
+ Je hebt constant het gevoel dat je beter een andere en betere keuze had kunnen maken, wij hadden allen dit zalige, maar ook ietwat onwennige gevoel
+ Er zit een beetje variatie in de privileges, decreten en talloze variërende combinaties aan dobbelstenen en tegels
+ Het materiaal is relatief low-budget, waardoor dit spel een (nog relatief) aangenaam prijskaartje heeft
+ Ondanks het feit dat spelers een compleet andere weg op gaan, lijkt dit spel prima in balans te zijn
+ Je wordt eigenlijk constant onder druk gezet om keuzes te maken (alleen is het voor mij persoonlijk nog niet duidelijk welke keuze in welke situatie de beste is)
+ Dit is dan ook zo’n complexer puzzeltje dat je snel wil herspelen om het beter en efficiënter te doen
+ Het spel heeft een unieke insteek en overwinningsconditie, dat op zich spreekt al wel wat aan

– Het is niet het eenvoudigste spel om aan te leren en te begrijpen na het lezen van de spelregels. Er hadden in mijn ogen iets meer concrete voorbeelden mogen gebruikt worden
– Er is niets voorzien qua overzichtje, dat ware wel handig geweest om niet onmiddellijk iets te vergeten, nu lijkt het wel of dit “vergeten” bepalend kan zijn over winst en verlies
– Het voelt allemaal soms nogal frustrerend aan, zeker als je enkel een basisactie kan uitvoeren, wetende dat de andere spelers wel sprongetjes maken of als je een actie wil ondernemen waar je totaal niet aan kan geraken
– Met een volle bezetting van vier spelers durft het spel wel wat uitgesponnen te worden en een tijdje te duren alvorens je aan de beurt komt (sommige zaken kan je wel simultaan al uitdenken, maar je moet je beurt afwachten)
– Het spel is zeker AP-gevoelig, dus speel het met het juiste publiek

Conclusie : Iron games staat eigenlijk al wel wat gekend als een uitgeverij die speciallekes op de markt brengt. Spellen die ogenschijnlijk makkelijk zijn of toch alleszins hard gelijken op andere titels, maar die er een twist in gooien. En niet zo maar een twist, een twist die je hersenen effectief in een knoop kunnen leggen. Deze Discordia is hier geen uitzondering op, het is misschien zelfs de stevigste hersentwister die ze tot op heden op de markt brachten.

Het doel van deze Discodia is ook atypisch, want je wint het spel onmiddellijk op het moment dat je geen arbeiders meer ter beschikking hebt in je beurt. Meestal betracht je het tegendeel te bekomen, veel arbeiders om veel acties te kunnen ondernemen om nog meer grondstoffen te verzamelen en punten te sprokkelen. Hier is van punten geen sprake, maar van een motortje op gang brengen wel, een omgekeerde motor, ééntje die alle arbeiders wegtrekt en vastpint op je speelbordje, in de hoop dat je tegels kan vullen en op die manier de arbeiders terug in de zak kan gooien.

Je persoonlijke speelbordje, dat low-budget-double-layered is (je moet zelf stickers kleven op een dunne ondergrond en hierop een karton kleven), doet meer dan z’n werk en is fijn vormgegeven. Het toont vooral een reeks aan symbolen die na afloop van een jaar geteld moeten worden. Elk zulk zichtbaar symbool, opgeteld bij de vrije velden op je gebouwen, minus de aftrek van je aquaductbonus geeft aan hoeveel extra arbeiders je uit de zak moet trekken. En in dit spel probeer je deze nu net weg te krijgen. Het is dus de bedoeling om een balans te vinden tussen het bouwen van gebouwen om de symbolen af te dekken, maar deze gebouwen ook vol te stouwen met de nodige arbeiders, zodat je er geen meer moet bijnemen.

Deze puzzel is allerminst makkelijk te leggen. Des te meer ik erover nadenken, des te meer dat het evident en logisch lijkt, maar de uitwerking was bij mij persoonlijk toch niet je dat. Je ziet al snel de patronen die je graag zou willen volgen. Je weet welke bonus je wil nemen om optimaal te spelen, … maar je bent afhankelijk van vele parameters, zoals mogelijke acties, waarde en kleur van de dobbelsteen, tegels die onder bepaalde kolommen liggen, … . De perfecte situatie gaat maar zelden in het spel voorvallen, maar je werkt er wel steeds meer naar toe. Als je alle eigenschappen hebt vrijgespeeld, de manipulators nuttig kan gebruiken en vooral combo’s voorbereid, dan kan je eens een fantastische beurt spelen. Of dit echter genoeg zal zijn om te winnen, dat is nog maar de vraag, want iedereen gaat relatief neus-aan-neus naar deze finish-lijn denderen. In de eerste twee jaren van het spel (het duurt max. 4 jaren) lijkt het of het doel onmogelijk is en is het één grote ver-van-mijn-bed-show als je weer maar eens 10+ arbeiders uit de zak moet trekken. Maar na het derde jaar slinkt dit aantal ineens tot een minimum en zie je wel openingen om het tot een goed eind te brengen.

En het is op dat ogenblik dat je gaat te weten komen of je al dan niet de juiste beslissingen genomen hebt gedurende het spel. Heb je jezelf de nodige vrijheid verschaft om flexibel te kunnen omgaan met het arbeidersarsenaal dat je op dat ogenblik ter beschikking hebt en kan je dit nipt opsouperen alvorens de medespelers aan de winst zijn.

Een speeloverzicht geven van dit spel zou tot bijzonder weinig leiden vrees ik, maar ik wil gerust even kort kaderen hoe een speelbeurt verloopt. Het spel verloopt over 4 jaren die elk uit 5 seizoenen bestaan. In een seizoen gaat één speler (Maximus) drie dobbelstenen gooien en in de bijpassende kolom op het algemene speelbord plaatsen. Deze speler heeft de eerste keuze uit deze drie dobbelstenen en neemt er één weg. Alle andere spelers kunnen één van beide resterende dobbelstenen gebruiken. De kleur en de waarde van de dobbelsteen gaan bepalend zijn voor de mogelijke acties die je kan uitvoeren. Ten eerste kan je ook manipulatoren inzetten om de waarde van de dobbelsteen te verhogen of te verlagen alvorens over te gaan tot de actiefase (deze manipulatoren zijn beperkt en worden pas terug beschikbaar in het volgende jaar). De acties staan afgebeeld op actiefiches die willekeurig op het speelbord liggen en dus bij elk spel elders kunnen liggen. Ze omvatten een combinatie aan primaire acties waaruit de speler er slechts ééntje mag kiezen : een bouwkavel aanschaffen, een gebouw oprichten, arbeiders toewijzen aan een gebouw dat je al bouwde, ster(ren) naar je voorraad halen en een ster inzetten op je ontwikkelingsspoor. Daarnaast zijn er enkele secundaire acties die je sporadisch kan gaan uitvoeren. Zo kan je een extra actie uitvoeren als je een dobbelsteen kan nemen die bij de huidige ronde ligt, kan je gebouwen vullen met arbeiders als de kleur en waarde overeenkomen met de afbeeldingen op het gebouw, kan je decreten gaan claimen als je eraan voldoet, win je privileges als je 4 of 6 uitbreidingen hebt gespeeld, … Nadat alle spelers hun hoofd- en secundaire acties hebben uitgevoerd, neemt de volgende speler de dobbelstenen en wordt dit principe tot 5 maal herhaald. Na vijf beurten moeten de spelers hun verdedigingskracht vergelijken met de kracht van de aanvallende Germanen en krijgen ze een boete of beloning als ze al dan niet kunnen weerstaan aan het geweld. Er volgen nog enkele opschoonacties (zoals nieuwe tegels in de vitrine en nieuwe arbeiders uit de zak trekken) en het volgende jaar wordt ingezet. Zo gauw een speler z’n laatste arbeider weet in te zetten op z’n speelbord, eindigt het spel onmiddellijk en wint deze speler. Slaagt niemand erin na vier ronden alle arbeiders weg te spelen, dan wint de speler die op dat ogenblik de minste arbeiders in z’n voorraad heeft.

Het lijkt nu alsof je erg veel kan gaan ondernemen in een beurt, maar niets is minder waar. Het voelt vaak erg benauwd en beperkt aan. Je zou zo graag veel meer willen uitvoeren om je motortje op gang te brengen, maar het zal stapsgewijs moeten gebeuren. Bovendien ben je afhankelijk van de situaties zoals ze voorkomen en je moet hier gewoon zo goed mogelijk op trachten in te spelen. Je zou zelfs gaan beweren dat er een deftige geluksfactor aanwezig is, maar dat weiger ik te geloven. Er zijn zo vele mogelijkheden en diverse keuzes, dat je gewoon het juiste of beste pad moet opgaan. Op dat vlak zorgt deze Discordia misschien wel voor een smeltmomentje van je brein, maar dan ééntje van het goede soort. Misschien is dit spel net dat tikje te atypisch om mee op te nemen in de euro-lijst, maar als je dit wel doet, dan zou hij behoorlijk hoog scoren tussen het Essen-geweld.

Discordia solo : (geschreven door Davy)

In Discordia ga je tegen “Janus” spelen, een bot die steeds 1 dobbelsteen wegneemt, de onderste stadtegel uit de kolom waar hij de dobbelsteen neemt en hij gaat ook steeds nog wat anders wegnemen.

Je legt het aantal tegels neer zoals voorgeschreven voor het solospel. Enkel de decreten, privéleges Militair en wisseltorens ga je in aparte kolommen leggen zodat duidelijk is welk de onderste tegel van elke soort is. Voor de rest is de setup hetzelfde als het basisspel.

Janus is dus steeds startspeler. Jij hebt dus elke ronde de keuze uit 2 dobbelstenen. Voor de rest is alles net hetzelfde als in het basisspel. Het is de bedoeling om zo snel mogelijk al je meeples weg te krijgen. Wanneer dit voorvalt stopt het spel direct en kan je zien of je ze sneller weg hebt gekregen dan al je andere keren.

Conclusie: Het gaat er dus om zo snel mogelijk al je meeples weg te krijgen en dit liefst ook voor het einde van ronde 4. Op zich is het een leuke puzzel, maar ik vrees dat die al snel gaat vervelen omdat er niets is wat de moeilijkheid of herspeelbaarheid kan aanpassen. Enkel de verschillende stadtegels die je onder het speelbord legt, Germanic tegels, priveleges, … geven telkens wat variatie in het spel, maar met een beetje gepuzzel kan je hier telkens weer naartoe spelen en het spel naar je hand zetten.

Titel : Discordia
Auteur : Bernd Eisenstein
Uitgeverij : Iron games

Advertentie

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s